Νίκη στον Βόλο, αλλά και προβληματισμός
Δεν έθελξε με την απόδοσή της στο Πανθεσσαλικό στάδιο, πήρε όμως την (παρθενική μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια) νίκη και "ξόρκισε την κατάρα" των εκτός έδρας αγώνων στο φετινό πρωτάθλημα και θα πάει στην (μεγάλη) διακοπή με θετική "αύρα".
Το... "κοιμισμένο" πρώτο δεκάλεπτο
«Τα πρώτα δέκα λεπτά ήταν εφιάλτης. Μπήκαμε χωρίς συγκέντρωση, χάσαμε μονομαχίες, κάναμε λάθη και ο Βόλος θα μπορούσε να σκοράρει ένα ή δύο τέρματα.» Τάδε έφη... Μάρκο Νίκολιτς. Όντως στο πρώτο δεκάλεπτο η ΑΕΚ... ξέχασε να εμφανιστεί στο γήπεδο!
Τα παιδιά του Βόλου μπήκαν στο γήπεδο με ένταση, συγκέντρωση, προσήλωση και εκείνα της ΑΕΚ έμειναν στα... αποδυτήρια. Ένα δοκάρι και δύο ακόμη μεγάλες ευκαιρίες (με αντίστοιχες επεμβάσεις του Μπρινιόλι) είχε η Θεσσαλική ομάδα πριν καν συμπληρωθούν επτά λεπτά αγώνα.
Τρεις τελικές προσπάθειες στο επτάλεπτο και τέσσερις στο εικοσάλεπτο (τρεις στην εστία συν το δοκάρι) για τους παίκτες του Κώστα Μπράτσου. Δύο κίτρινες κάρτες (σε Μάνταλο και Βιτάλις) στο πρώτο τέταρτο σε τράβηγμα φανέλας αντιπάλων, για να σταματήσουν αντεπίθεση (δεν τους προλαβαίναμε αλλιώς). Η εμφάνιση της ΑΕΚ στο πρώτο μισό του πρώτου ημιχρόνου θύμιζε αρκετά εκείνη με την Κηφισιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Είδαμε... κάτι από ΑΕΚ για περίπου ένα τέταρτο
Την ΑΕΚ την (πρωτο)είδαμε για περίπου δεκαπέντε λεπτά, από το 25ο μέχρι το 40ό λεπτό. Όχι πως έκανε τίποτα το τρομερό, αλλά βρήκε τα πατήματά της και τον συγχρονισμό της, κυκλοφόρησε την μπάλα και πήρε μέτρα στο γήπεδο. Στο τελευταίο πεντάλεπτο του πρώτου μέρους, "χάθηκε" και πάλι (από το γήπεδο).
Με την ολοκλήρωση του πρώτου ημιχρόνου ο Βόλος είχε διπλάσιες τελικές προσπάθειες (οκτώ έναντι τεσσάρων), με τις τρεις να είναι εντός εστίας (έναντι καμίας της ΑΕΚ). 0,98 τα προσδοκώμενα γκολ (xG) του Βόλου, 0,73 ο αντίστοιχος αριθμός της ΑΕΚ, η οποία είχε την κατοχή (62%) και υπερδιπλάσιες επιτυχημένες πάσες (191 έναντι 93) αλλά όχι και τον έλεγχο του αγώνα.
Το δεύτερο ημίχρονο
Στην ανάπαυλα ο Ζίνι πέρασε στην θέση του (αρνητικού, αλλά και ποιος δεν ήταν αρνητικός χθες;) Βιτάλις, με ταυτόχρονη μετατόπιση του Μάγερ στην μεσαία γραμμή (δίπλα στον Μαρίν) και την ΑΕΚ να θέλει να γίνει πιο απειλητική με τρεις επιθετικούς (Γιόβιτς, Ζίνι, Κοϊτά).
Στο 58ο λεπτό ο Ζοάο Μάριο πέρασε στην θέση του (αρνητικού) Μάνταλου και πήγε ψηλά - εσωτερικά και αριστερά (ως false ten), με την ταυτόχρονη μετατόπιση του Κοϊτά δεξιά και του Ζίνι στο πλευρό του Γιόβιτς. Γενικά ο Μάρκο προσπάθησε να ανακατέψει την "τράπουλα" και η ΑΕΚ έδειξε σημεία βελτίωσης στο παιχνίδι της.
Ευκαιρία πάντως δεν δημιούργησε, ακόμη και το πέναλτι με το οποίο άνοιξε το σκορ δεν ήταν τέτοια (ευκαιρία δηλαδή). Στο 83ο λεπτό βγήκε ένας επιθετικός (Κοϊτά) για να μπει ένας ανασταλτικός μέσος (Αριάγκα), κάτι οποίο δεν θωράκισε αμυντικά την ΑΕΚ καθώς δύο λεπτά αργότερα ήρθε το γκολ της ισοφάρισης.
Το ίδιο έργο για τρίτη φορά;
Και κάπου εκεί είδαμε το ίδιο έργο να... ξεδιπλώνεται μπροστά μας για τρίτη φορά, μετά από τα ματς με την Κηφισιά και με τον Αστέρα Τρίπολης (την ΑΕΚ δηλαδή εκτός έδρας να μην είναι καλή, να προηγείται, να ισοφαρίζεται κι εν τέλει να "αφήνει" δύο βαθμούς). Εν τέλει η κλάση και η ποιότητα δύο ποδοσφαιριστών, του Ζοάο Μάριο και (κυρίως) του Λούκα Γιόβιτς, απέτρεψαν την τρίτη "γκέλα".
Οι "μεγάλες" ομάδες έχουν το πλεονέκτημα να διαθέτουν στο έμψυχο δυναμικό τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι με μία - δύο ενέργειες μπορεί να αλλάξουν την ροή ενός αγώνος, να καθορίσουν ένα παιχνίδι και να αποσοβήσουν "στραβοπάτημα" ακόμη και στους αγώνες που η ομάδα δεν έχει καλή απόδοση και δεν είναι καλύτερη του αντιπάλου της.
Τέλος καλό, όλα καλά;
Αναφέραμε χαρακτηριστικά στην προαναγγελία της αναμέτρησης στο Πανθεσσαλικό στάδιο:
Το... "κοιμισμένο" πρώτο δεκάλεπτο
«Τα πρώτα δέκα λεπτά ήταν εφιάλτης. Μπήκαμε χωρίς συγκέντρωση, χάσαμε μονομαχίες, κάναμε λάθη και ο Βόλος θα μπορούσε να σκοράρει ένα ή δύο τέρματα.» Τάδε έφη... Μάρκο Νίκολιτς. Όντως στο πρώτο δεκάλεπτο η ΑΕΚ... ξέχασε να εμφανιστεί στο γήπεδο!
Τα παιδιά του Βόλου μπήκαν στο γήπεδο με ένταση, συγκέντρωση, προσήλωση και εκείνα της ΑΕΚ έμειναν στα... αποδυτήρια. Ένα δοκάρι και δύο ακόμη μεγάλες ευκαιρίες (με αντίστοιχες επεμβάσεις του Μπρινιόλι) είχε η Θεσσαλική ομάδα πριν καν συμπληρωθούν επτά λεπτά αγώνα.
Τρεις τελικές προσπάθειες στο επτάλεπτο και τέσσερις στο εικοσάλεπτο (τρεις στην εστία συν το δοκάρι) για τους παίκτες του Κώστα Μπράτσου. Δύο κίτρινες κάρτες (σε Μάνταλο και Βιτάλις) στο πρώτο τέταρτο σε τράβηγμα φανέλας αντιπάλων, για να σταματήσουν αντεπίθεση (δεν τους προλαβαίναμε αλλιώς). Η εμφάνιση της ΑΕΚ στο πρώτο μισό του πρώτου ημιχρόνου θύμιζε αρκετά εκείνη με την Κηφισιά στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Είδαμε... κάτι από ΑΕΚ για περίπου ένα τέταρτο
Την ΑΕΚ την (πρωτο)είδαμε για περίπου δεκαπέντε λεπτά, από το 25ο μέχρι το 40ό λεπτό. Όχι πως έκανε τίποτα το τρομερό, αλλά βρήκε τα πατήματά της και τον συγχρονισμό της, κυκλοφόρησε την μπάλα και πήρε μέτρα στο γήπεδο. Στο τελευταίο πεντάλεπτο του πρώτου μέρους, "χάθηκε" και πάλι (από το γήπεδο).
Με την ολοκλήρωση του πρώτου ημιχρόνου ο Βόλος είχε διπλάσιες τελικές προσπάθειες (οκτώ έναντι τεσσάρων), με τις τρεις να είναι εντός εστίας (έναντι καμίας της ΑΕΚ). 0,98 τα προσδοκώμενα γκολ (xG) του Βόλου, 0,73 ο αντίστοιχος αριθμός της ΑΕΚ, η οποία είχε την κατοχή (62%) και υπερδιπλάσιες επιτυχημένες πάσες (191 έναντι 93) αλλά όχι και τον έλεγχο του αγώνα.
Το δεύτερο ημίχρονο
Στην ανάπαυλα ο Ζίνι πέρασε στην θέση του (αρνητικού, αλλά και ποιος δεν ήταν αρνητικός χθες;) Βιτάλις, με ταυτόχρονη μετατόπιση του Μάγερ στην μεσαία γραμμή (δίπλα στον Μαρίν) και την ΑΕΚ να θέλει να γίνει πιο απειλητική με τρεις επιθετικούς (Γιόβιτς, Ζίνι, Κοϊτά).
Στο 58ο λεπτό ο Ζοάο Μάριο πέρασε στην θέση του (αρνητικού) Μάνταλου και πήγε ψηλά - εσωτερικά και αριστερά (ως false ten), με την ταυτόχρονη μετατόπιση του Κοϊτά δεξιά και του Ζίνι στο πλευρό του Γιόβιτς. Γενικά ο Μάρκο προσπάθησε να ανακατέψει την "τράπουλα" και η ΑΕΚ έδειξε σημεία βελτίωσης στο παιχνίδι της.
Ευκαιρία πάντως δεν δημιούργησε, ακόμη και το πέναλτι με το οποίο άνοιξε το σκορ δεν ήταν τέτοια (ευκαιρία δηλαδή). Στο 83ο λεπτό βγήκε ένας επιθετικός (Κοϊτά) για να μπει ένας ανασταλτικός μέσος (Αριάγκα), κάτι οποίο δεν θωράκισε αμυντικά την ΑΕΚ καθώς δύο λεπτά αργότερα ήρθε το γκολ της ισοφάρισης.
Το ίδιο έργο για τρίτη φορά;
Και κάπου εκεί είδαμε το ίδιο έργο να... ξεδιπλώνεται μπροστά μας για τρίτη φορά, μετά από τα ματς με την Κηφισιά και με τον Αστέρα Τρίπολης (την ΑΕΚ δηλαδή εκτός έδρας να μην είναι καλή, να προηγείται, να ισοφαρίζεται κι εν τέλει να "αφήνει" δύο βαθμούς). Εν τέλει η κλάση και η ποιότητα δύο ποδοσφαιριστών, του Ζοάο Μάριο και (κυρίως) του Λούκα Γιόβιτς, απέτρεψαν την τρίτη "γκέλα".
Οι "μεγάλες" ομάδες έχουν το πλεονέκτημα να διαθέτουν στο έμψυχο δυναμικό τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι με μία - δύο ενέργειες μπορεί να αλλάξουν την ροή ενός αγώνος, να καθορίσουν ένα παιχνίδι και να αποσοβήσουν "στραβοπάτημα" ακόμη και στους αγώνες που η ομάδα δεν έχει καλή απόδοση και δεν είναι καλύτερη του αντιπάλου της.
Τέλος καλό, όλα καλά;
Αναφέραμε χαρακτηριστικά στην προαναγγελία της αναμέτρησης στο Πανθεσσαλικό στάδιο:
«Ελπίζουμε ότι στο Πανθεσσαλικό στάδιο δεν θα τριτώσει το... κακό. Να αποδείξουμε ότι πρόκειται για συμπτωματικό και τυχαίο γεγονός.
Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπίζεται εν τη γενέσει του, ειδάλλως μετατρέπεται σε παθογένεια (και είναι απείρως πιο δύσκολο να επιλυθεί).»
Εν τέλει το "κακό" δεν τρίτωσε, αλλά η εμφάνιση - παρουσία ήταν και πάλι προβληματική. Το ερώτημα παραμένει, γιατί βλέπουμε δύο... διαφορετικές ΑΕΚ; Άλλη στην Νέα Φιλαδέλφεια και άλλη όταν αγωνίζεται εκτός έδρας. Άλλη ομάδα, κυριολεκτικά, μόνο οι φανέλες είναι ίδιες. Αν πρόκειται για -αυστηρά- ψυχολογικό πρόβλημα ευελπιστούμε πως η νίκη στον Βόλο θα "λύσει" την ομάδα.
Είναι όμως μονάχα αυτό; Το γιατί η ομάδα παρουσιάζεται μεταμορφωμένη εκτός έδρας είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί άμεσα. Χωρίς συγκέντρωση, χωρίς συνοχή και -εντελώς- ασυγχρόνιστη. Να ήταν έτσι και στα εντός έδρας παιχνίδια θα λέγαμε ότι φταίει η (όποια) ποιότητα των ποδοσφαιριστών ή το τακτικό πλάνο του Νίκολιτς.
Τέτοιες μεταπτώσεις, στην ίδια χρονική περίοδο, δεν είναι εύκολο να εξηγηθούν. Και δεν φταίει -προφανώς- η μεταγραφική πολιτική και ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας (γιατί διαβάζουμε και τέτοια... "διαμάντια"). ΔΕΝ χρειάζεσαι καλύτερο roster για να μην ισοφαριστείς από την Κηφισιά των μηδέν βαθμών, τον Αστέρα Τρίπολης των μηδέν βαθμών ή τον Βόλο των μηδέν νικών στο πρωτάθλημα.
Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι και πέρυσι στην συγκεκριμένη τριάδα εκτός έδρας αγώνων η ΑΕΚ "ζορίστηκε". Στην Τρίπολη νίκησε με 1-0, αλλά έκανε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις της στην περσινή σεζόν, στο Πανθεσσαλικό στάδιο βρέθηκε δύο φορές πίσω στο σκορ και "έφτυσε αίμα" για να σώσει τον (έναν) βαθμό στο όγδοο λεπτό των καθυστερήσεων, ενώ κόντρα στην Κηφισιά βρέθηκε να χάνει με 2-0 για να ακολουθήσει η "επική" ανατροπή στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο Γκατσίνοβιτς και το δεξί μπακ
Διαβάζω από χθες πληθώρα σχολίων σε ιστοσελίδες, facebook σελίδες και ευρύτερα στο διαδίκτυο για την επιλογή του Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς στο δεξί άκρο της άμυνας (στην θέση του τραυματία Ρότα). Ο... "ένοχος" βρέθηκε, ήταν ο "Γκάτσι"! Είναι δεξί μπακ; Όχι! Ήταν καλός; Όχι! Άρα, να ο υπαίτιος (της κακής εμφάνισης)!!!
Το (βασικό) χθεσινό πρόβλημα της ΑΕΚ στο Πανθεσσαλικό στάδιο ΔΕΝ ήταν ο Γκατσίνοβιτς στο δεξί άκρο της άμυνας. Και ο Ρότα να αγωνιζόταν η εικόνα της ομάδας δεν θα ήταν διαφορετική, όπως δεν ήταν στην Τρίπολη ή στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Με Ρότα δεξί μπακ παίξαμε εκεί (για όσους δεν θυμούνται) και η εικόνα ήταν ίδια (ή έστω παρόμοια). Αλλού βρίσκεται το πρόβλημα.
Ψάχνεις να βρεις διακριθέντα
Με την εξαίρεση του Αλμπέρτο Μπρινιόλι, ψάχνεις να βρεις κάτι θετικό να πεις και να γράψεις για τους υπόλοιπους. Μονάχα για τον Ζοάο Μάριο ίσως, μπήκε και "γλύκανε" το παιχνίδι της ΑΕΚ (17/20 επιτυχημένες πάσες, μία ασίστ, δύο πάσες κλειδιά, 1/1 επιτυχημένη σέντρα, 2/2 μακρινές μπαλιές, δύο ανακτήσεις, μόλις δύο χαμένες κατοχές μπάλας).
Άντε να βάλουμε στην εξίσωση και τον Φιλίπε Ρέλβας (58/63 επιτυχημένες πάσες, 8/9 μακρινές μπαλιές, δώδεκα αμυντικές ενέργειες, πέντε ανακτήσεις μπάλας / κατοχής, 6/7 κερδισμένες μονομαχίες, πέντε επεμβάσεις).
Όλοι οι υπόλοιποι; Κάτω από την βάση. Ακόμη και ο (MVP του αγώνα) Λούκα Γιόβιτς με τα δύο γκολ. Ναι, "καθάρισε" το παιχνίδι, αλλά σε ολόκληρη την διάρκειά του ήταν... άφαντος! Αγωνίσθηκε σχεδόν σε ολόκληρη την αναμέτρηση (στο 90ό λεπτό αντικαταστάθηκε) και είχε μόλις 19 επαφές με την μπάλα, δύο τελικές προσπάθειες, 7/10 επιτυχημένες πάσες.
Μόνο στην ευστοχία (δύο τελικές, ισάριθμα γκολ) και -μερικώς- στις κερδισμένες μονομαχίες (4/6) διακρίθηκε. Να σημειωθεί ότι τα προαναφερθέντα νούμερα αφορούν ματς, στο οποίο η ΑΕΚ είχε την κατοχή σε ποσοστό 60% και όχι σε κάποιο παιχνίδι στο οποίο η ομάδα αναγκάστηκε να μείνει πίσω και να παίξει "ταμπούρι" (σε τέτοιες περιπτώσεις ο σέντερ φορ έχει "άχαρο" ρόλο).
Εδώ όμως μιλάμε για παιχνίδι κατοχής από πλευράς ΑΕΚ. Αναγνωρίζουμε πάντως ότι του έλειψε ο Βάργκα (που κάνει την "κανονική" δουλειά του σέντερ φορ) και ότι το ίδιο "κόλπο" με τον Μάνταλο (να "τραβιέται" ο Λούκα και να βγαίνει τετ α τετ ο "Πετράν") δεν δούλεψε.
Βέβαια τα γκολ "σβήνουν" όλο το υπόλοιπο κομμάτι από την μνήμη. Τα έβαλες με τον Βόλο; Είσαι ο ήρωας του αγώνα. Τα έχασες στην Τρίπολη; Όλο το "ανάθεμα" θα πέσει επάνω σου. Κάπως έτσι είναι ο τρόπος που κρίνουμε -ευρύτερα- εμφανίσεις. Και όχι μονάχα οι φίλαθλοι, αλλά και οι δημοσιογράφοι.
Ιστοσελίδα φίλα προσκείμενη στην ΑΕΚ τον βαθμολόγησε με... δέκα!!! Και το ακόμη πιο "επικό" είναι πως δεν υπήρξε ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ με βαθμό μικρότερο του... επτά! Αν δεν είχε μπει το δεύτερο γκολ του Λούκα στο 88ο λεπτό, όλοι οι παίκτες θα είχαν από (τουλάχιστον) δύο βαθμούς λιγότερους, λες και θα είχε διαφορά η απόδοσή τους σε ένα ματς που κρίθηκε στο φινάλε!!!
Μας "διάβασαν" και μας "έμαθαν"
Το διαβάζουμε και αυτό πυκνά - συχνά, ότι δηλαδή μας "διάβασαν" οι προπονητές των άλλων ομάδων, "έμαθαν" πως αγωνιζόμαστε και τους είναι πιο εύκολο (σε σχέση με πέρυσι) να μας "μπλοκάρουν". Έως έναν βαθμό, ισχύει, αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος της εκτός έδρας παρουσίας μας.
Γιατί η "συνταγή" λειτουργεί μονάχα εκτός έδρας; Άλλον σχηματισμό και άλλο τακτικό πλάνο έχουμε στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας; Και τι σημαίνει επί της ουσίας η φράση "μας διάβασαν και μας έμαθαν"; Ξέρουμε πως αγωνίζεται (πχ) η Μπάρτσα ή η Ρεάλ ή η Μπάγερν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο Αστέρας, η Κηφισιά ή ο Βόλος θα την κοντράρουν στα "ίσια" και θα πάρουν βαθμό;
Δεν υπονοούμε ότι η ΑΕΚ είναι επιπέδου Μπάρτσα ή Ρεάλ ή Μπάγερν (θα πέσει το ταβάνι στο κεφάλι μας), αλλά όταν η ομάδα παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητές της δεν μπορούν να την κοντράρουν οι ουραγοί, όσο και να την έχουν "διαβάσει". Όσο και να λέμε (και σωστά) ότι παίζει και ο αντίπαλος, το βασικό πρόβλημα σε τέτοιου τύπου παιχνίδια είναι η εικόνα, η παρουσία και η συγκέντρωση της ομάδας κι όχι το ότι μας έχει "διαβάσει" και "μάθει" ο αντίπαλος.
Είναι όμως μονάχα αυτό; Το γιατί η ομάδα παρουσιάζεται μεταμορφωμένη εκτός έδρας είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί άμεσα. Χωρίς συγκέντρωση, χωρίς συνοχή και -εντελώς- ασυγχρόνιστη. Να ήταν έτσι και στα εντός έδρας παιχνίδια θα λέγαμε ότι φταίει η (όποια) ποιότητα των ποδοσφαιριστών ή το τακτικό πλάνο του Νίκολιτς.
Τέτοιες μεταπτώσεις, στην ίδια χρονική περίοδο, δεν είναι εύκολο να εξηγηθούν. Και δεν φταίει -προφανώς- η μεταγραφική πολιτική και ο μεταγραφικός σχεδιασμός της ομάδας (γιατί διαβάζουμε και τέτοια... "διαμάντια"). ΔΕΝ χρειάζεσαι καλύτερο roster για να μην ισοφαριστείς από την Κηφισιά των μηδέν βαθμών, τον Αστέρα Τρίπολης των μηδέν βαθμών ή τον Βόλο των μηδέν νικών στο πρωτάθλημα.
Βέβαια για να είμαστε δίκαιοι και πέρυσι στην συγκεκριμένη τριάδα εκτός έδρας αγώνων η ΑΕΚ "ζορίστηκε". Στην Τρίπολη νίκησε με 1-0, αλλά έκανε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις της στην περσινή σεζόν, στο Πανθεσσαλικό στάδιο βρέθηκε δύο φορές πίσω στο σκορ και "έφτυσε αίμα" για να σώσει τον (έναν) βαθμό στο όγδοο λεπτό των καθυστερήσεων, ενώ κόντρα στην Κηφισιά βρέθηκε να χάνει με 2-0 για να ακολουθήσει η "επική" ανατροπή στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο Γκατσίνοβιτς και το δεξί μπακ
Διαβάζω από χθες πληθώρα σχολίων σε ιστοσελίδες, facebook σελίδες και ευρύτερα στο διαδίκτυο για την επιλογή του Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς στο δεξί άκρο της άμυνας (στην θέση του τραυματία Ρότα). Ο... "ένοχος" βρέθηκε, ήταν ο "Γκάτσι"! Είναι δεξί μπακ; Όχι! Ήταν καλός; Όχι! Άρα, να ο υπαίτιος (της κακής εμφάνισης)!!!
Το (βασικό) χθεσινό πρόβλημα της ΑΕΚ στο Πανθεσσαλικό στάδιο ΔΕΝ ήταν ο Γκατσίνοβιτς στο δεξί άκρο της άμυνας. Και ο Ρότα να αγωνιζόταν η εικόνα της ομάδας δεν θα ήταν διαφορετική, όπως δεν ήταν στην Τρίπολη ή στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Με Ρότα δεξί μπακ παίξαμε εκεί (για όσους δεν θυμούνται) και η εικόνα ήταν ίδια (ή έστω παρόμοια). Αλλού βρίσκεται το πρόβλημα.
Ψάχνεις να βρεις διακριθέντα
Με την εξαίρεση του Αλμπέρτο Μπρινιόλι, ψάχνεις να βρεις κάτι θετικό να πεις και να γράψεις για τους υπόλοιπους. Μονάχα για τον Ζοάο Μάριο ίσως, μπήκε και "γλύκανε" το παιχνίδι της ΑΕΚ (17/20 επιτυχημένες πάσες, μία ασίστ, δύο πάσες κλειδιά, 1/1 επιτυχημένη σέντρα, 2/2 μακρινές μπαλιές, δύο ανακτήσεις, μόλις δύο χαμένες κατοχές μπάλας).
Άντε να βάλουμε στην εξίσωση και τον Φιλίπε Ρέλβας (58/63 επιτυχημένες πάσες, 8/9 μακρινές μπαλιές, δώδεκα αμυντικές ενέργειες, πέντε ανακτήσεις μπάλας / κατοχής, 6/7 κερδισμένες μονομαχίες, πέντε επεμβάσεις).
Όλοι οι υπόλοιποι; Κάτω από την βάση. Ακόμη και ο (MVP του αγώνα) Λούκα Γιόβιτς με τα δύο γκολ. Ναι, "καθάρισε" το παιχνίδι, αλλά σε ολόκληρη την διάρκειά του ήταν... άφαντος! Αγωνίσθηκε σχεδόν σε ολόκληρη την αναμέτρηση (στο 90ό λεπτό αντικαταστάθηκε) και είχε μόλις 19 επαφές με την μπάλα, δύο τελικές προσπάθειες, 7/10 επιτυχημένες πάσες.
Μόνο στην ευστοχία (δύο τελικές, ισάριθμα γκολ) και -μερικώς- στις κερδισμένες μονομαχίες (4/6) διακρίθηκε. Να σημειωθεί ότι τα προαναφερθέντα νούμερα αφορούν ματς, στο οποίο η ΑΕΚ είχε την κατοχή σε ποσοστό 60% και όχι σε κάποιο παιχνίδι στο οποίο η ομάδα αναγκάστηκε να μείνει πίσω και να παίξει "ταμπούρι" (σε τέτοιες περιπτώσεις ο σέντερ φορ έχει "άχαρο" ρόλο).
Εδώ όμως μιλάμε για παιχνίδι κατοχής από πλευράς ΑΕΚ. Αναγνωρίζουμε πάντως ότι του έλειψε ο Βάργκα (που κάνει την "κανονική" δουλειά του σέντερ φορ) και ότι το ίδιο "κόλπο" με τον Μάνταλο (να "τραβιέται" ο Λούκα και να βγαίνει τετ α τετ ο "Πετράν") δεν δούλεψε.
Βέβαια τα γκολ "σβήνουν" όλο το υπόλοιπο κομμάτι από την μνήμη. Τα έβαλες με τον Βόλο; Είσαι ο ήρωας του αγώνα. Τα έχασες στην Τρίπολη; Όλο το "ανάθεμα" θα πέσει επάνω σου. Κάπως έτσι είναι ο τρόπος που κρίνουμε -ευρύτερα- εμφανίσεις. Και όχι μονάχα οι φίλαθλοι, αλλά και οι δημοσιογράφοι.
Ιστοσελίδα φίλα προσκείμενη στην ΑΕΚ τον βαθμολόγησε με... δέκα!!! Και το ακόμη πιο "επικό" είναι πως δεν υπήρξε ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ με βαθμό μικρότερο του... επτά! Αν δεν είχε μπει το δεύτερο γκολ του Λούκα στο 88ο λεπτό, όλοι οι παίκτες θα είχαν από (τουλάχιστον) δύο βαθμούς λιγότερους, λες και θα είχε διαφορά η απόδοσή τους σε ένα ματς που κρίθηκε στο φινάλε!!!
Μας "διάβασαν" και μας "έμαθαν"
Το διαβάζουμε και αυτό πυκνά - συχνά, ότι δηλαδή μας "διάβασαν" οι προπονητές των άλλων ομάδων, "έμαθαν" πως αγωνιζόμαστε και τους είναι πιο εύκολο (σε σχέση με πέρυσι) να μας "μπλοκάρουν". Έως έναν βαθμό, ισχύει, αλλά δεν είναι ο βασικός λόγος της εκτός έδρας παρουσίας μας.
Γιατί η "συνταγή" λειτουργεί μονάχα εκτός έδρας; Άλλον σχηματισμό και άλλο τακτικό πλάνο έχουμε στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας; Και τι σημαίνει επί της ουσίας η φράση "μας διάβασαν και μας έμαθαν"; Ξέρουμε πως αγωνίζεται (πχ) η Μπάρτσα ή η Ρεάλ ή η Μπάγερν. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο Αστέρας, η Κηφισιά ή ο Βόλος θα την κοντράρουν στα "ίσια" και θα πάρουν βαθμό;
Δεν υπονοούμε ότι η ΑΕΚ είναι επιπέδου Μπάρτσα ή Ρεάλ ή Μπάγερν (θα πέσει το ταβάνι στο κεφάλι μας), αλλά όταν η ομάδα παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητές της δεν μπορούν να την κοντράρουν οι ουραγοί, όσο και να την έχουν "διαβάσει". Όσο και να λέμε (και σωστά) ότι παίζει και ο αντίπαλος, το βασικό πρόβλημα σε τέτοιου τύπου παιχνίδια είναι η εικόνα, η παρουσία και η συγκέντρωση της ομάδας κι όχι το ότι μας έχει "διαβάσει" και "μάθει" ο αντίπαλος.
Πρωτάθλημα: Super League
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: Κανονική περίοδος
Αγωνιστική: 5η
Αναμέτρηση: Βόλος - ΑΕΚ 1-2
Σκόρερ: 85' Χαραλαμπόγλου / 61', 88' Γιόβιτς
Ασίστ: 88' Ζοάο Μάριο
Δοκάρι: 1' Κόμπα
Αποβολές: 90+4' Μύγας, 90+6' Μεντίλ
Ημερομηνία: Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026
Γήπεδο: Πανθεσσαλικό στάδιο
Διαιτητής: Πολυχρόνης (Πιερίας)
Πρώτος βοηθός: Δημητριάδης (Μακεδονίας)
Δεύτερος βοηθός: Στεφανής (Καρδίτσας)
Τέταρτος διαιτητής: Ζαμπαλάς (Ηπείρου)
VAR: Τζήλος (Λάρισας)
AVAR: Μόσχου (Λασιθίου)
Παρατηρητής διαιτησίας: Κυρίου (Αρκαδίας)
Βόλος (Κώστας Μπράτσος): Λοντίγκιν, Κάργας, Αριάγκουα, Κάτσικας (75' Κρεσπί), Μεντίλ, Κόμπα (75' Γρόσδης), Μπούρνιτς (58' Νεγιού), Μύγας, Γκονζάλες (75' Χαραλαμπόγλου), Τζόκα (12' λ.τρ. Λάμπρου), Φουρτάδο.
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπρινιόλι, Γκατσίνοβιτς, Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος, Μάγερ (90' Ζούμπκοφ), Μάριν, Βιτάλις (46' Ζίνι), Κοϊτά (83' Αριάγκα), Μάνταλος (58' Ζοάο Μάριο), Γιόβιτς (90' Κουτέσα).
Στον πάγκο: Μπαλαμώτης, Γκεοργκίεφ, Βίντα, Λυκογιάννης, Χριστακόπουλος, Κάιρινεν, Καλοσκάμης.
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: Κανονική περίοδος
Αγωνιστική: 5η
Αναμέτρηση: Βόλος - ΑΕΚ 1-2
Σκόρερ: 85' Χαραλαμπόγλου / 61', 88' Γιόβιτς
Ασίστ: 88' Ζοάο Μάριο
Δοκάρι: 1' Κόμπα
Αποβολές: 90+4' Μύγας, 90+6' Μεντίλ
Ημερομηνία: Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026
Γήπεδο: Πανθεσσαλικό στάδιο
Διαιτητής: Πολυχρόνης (Πιερίας)
Πρώτος βοηθός: Δημητριάδης (Μακεδονίας)
Δεύτερος βοηθός: Στεφανής (Καρδίτσας)
Τέταρτος διαιτητής: Ζαμπαλάς (Ηπείρου)
VAR: Τζήλος (Λάρισας)
AVAR: Μόσχου (Λασιθίου)
Παρατηρητής διαιτησίας: Κυρίου (Αρκαδίας)
Βόλος (Κώστας Μπράτσος): Λοντίγκιν, Κάργας, Αριάγκουα, Κάτσικας (75' Κρεσπί), Μεντίλ, Κόμπα (75' Γρόσδης), Μπούρνιτς (58' Νεγιού), Μύγας, Γκονζάλες (75' Χαραλαμπόγλου), Τζόκα (12' λ.τρ. Λάμπρου), Φουρτάδο.
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπρινιόλι, Γκατσίνοβιτς, Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος, Μάγερ (90' Ζούμπκοφ), Μάριν, Βιτάλις (46' Ζίνι), Κοϊτά (83' Αριάγκα), Μάνταλος (58' Ζοάο Μάριο), Γιόβιτς (90' Κουτέσα).
Στον πάγκο: Μπαλαμώτης, Γκεοργκίεφ, Βίντα, Λυκογιάννης, Χριστακόπουλος, Κάιρινεν, Καλοσκάμης.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου