Άτυχη, όχι άδικη, ήττα...
Δεν ξέρουμε κατά πόσο ωφελούν συζητήσεις και αναλύσεις μετά από ένα τέτοιο παιχνίδι. Μετά από τέτοια κατάθεση ενέργειας και ψυχής, ίσως οι αριθμοί φαντάζουν... "ξενέρωτοι". Στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας έγινε το φυσιολογικό και αναμενόμενο. Νίκησε το αδιαφιλονίκητο και ξεκάθαρο φαβορί.
Η πρωταθλήτρια Ελλάδος υποδέχθηκε το κορυφαίο -ίσως- brand name στην ιστορία του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Η ΑΕΚ εξάντλησε (στο 100%) τις πιθανότητές της για να κυνηγήσει την έκπληξη. Πως μπορεί να προκύψει θετικό αποτέλεσμα για το outsider;
Στην περίπτωση που το φαβορί δεν παρουσιαστεί καλό (είτε γιατί δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση εκείνη την περίοδο, είτε γιατί υποτίμησε το παιχνίδι) και συνάμα το outsider εξαντλήσει ή ακόμη και ξεπεράσει τις δυνατότητές του. Αρκούν αυτές οι δύο συνθήκες; Όχι, χρειάζεται και η θεά τύχη. Χωρίς αυτήν δεν ελπίζεις.
Τι έλειψε για να πάρει αποτέλεσμα η ΑΕΚ; Η πρώτη και η τρίτη συνθήκη. Η Ρεάλ ήταν καλή κι ετοιμοπόλεμη και η θεά τύχη δεν ήταν με το μέρος σου. Όταν ισοφαρίζεσαι (σε 2-2) λίγα δευτερόλεπτα μετά το 2-1, όταν δέχεσαι το γκολ της ήττας στις καθυστερήσεις μπορείς να επικαλεστείς ατυχία (σε συνδυασμό βέβαια με την ικανότητα του αντιπάλου σου).
Είδαμε μία ΑΕΚ διαφορετική
Ο Μάρκο Νίκολιτς δεν άλλαξε διάταξη (παρά μόνο πρόσωπα), δεν άλλαξε (ριζικά τουλάχιστον, ίσως εν μέρει) και την στόχευση της ομάδας. Κάποιες προσαρμογές έγιναν βέβαια, καθώς ήταν απαραίτητο. Τι άλλαξε; Ο αντίπαλος. Κόντρα στην Ρεάλ η ομάδα έπαιξε πίσω από την μπάλα, υποχρεωτικά όμως - όχι από επιλογή.
Σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της διοργανώτριας αρχή (UEFA), η ΑΕΚ ολοκλήρωσε τον αγώνα με 37% κατοχή μπάλας, το ποσοστό της σύμφωνα με την FotMob ήταν 30% και κατά την Sofascore 31%. Είδαμε μία ΑΕΚ να εστιάζει (εξ ανάγκης) στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις, στο παιχνίδι πίσω από την μπάλα με συνεχείς κινήσεις και αλληλοκαλύψεις. Υπέφερε και άντεξε, τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων.
Δεν αρκέστηκε βέβαια μονάχα σε ανασταλτικό ρόλο, καθώς διεκδίκησε τις πιθανότητές της και στην επίθεση. Πέτυχε δύο γκολ, δημιούργησε δέκα τελικές προσπάθειες (για ΑΕΚ ίσως είναι μικρό το νούμερο, αλλά όχι όταν απέναντί σου έχεις την Ρεάλ), οι πέντε βρήκαν εστία και ο Κουρτουά αναγκάστηκε σε τρεις επεμβάσεις / αποκρούσεις. Η ΑΕΚ είχε μία "γεμάτη" παρουσία και στα δύο μισά του γηπέδου.
Καταιγιστικό πρώτο εικοσάλεπτο
Στο πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα ίσως είδαμε την καλύτερη ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς. Θύμισε αρκετά την πρώτη ώρα των (επαναληπτικών) αναμετρήσεων με την Άντερλεχτ και την Ράγιο Βαγιεκάνο, αλλά εδώ το επίπεδο (και κατ' επέκταση ο συντελεστής δυσκολίας) είναι (απείρως) υψηλότερο. Στα πρώτα 17 λεπτά η ΑΕΚ βρήκε (ένα) γκολ και ανάγκασε τον Κουρτουά σε τρεις επεμβάσεις. Στην συνέχεια βέβαια μίλησε η διαφορά ποιότητας και... αποκαταστάθηκε η ισορροπία. Το πρώτο εικοσάλεπτο όμως ήταν "μαγικό".
Οι επιλογές του Νίκολιτς
Σε σχέση με το ντέρμπι της περασμένης Κυριακής στο Ολυμπιακό στάδιο, ο Μάρκο Νίκολιτς παρέταξε ενδεκάδα με τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα. Δεν "πείραξε" την άμυνα, οι αλλαγές αφορούσαν τους δύο κεντρικούς χαφ στο double pivot της μεσαίας γραμμής (με τους Κάιρινεν, Αριάγκα να ξεκινούν), ενώ άφησε στον πάγκο τον Βάργκα και χρησιμοποίησε τον (καταπληκτικό μέχρι το σημείο που τραυματίσθηκε) Γκατσίνοβιτς.
Η τέταρτη αλλαγή αφορούσε την επιστροφή του Κοϊτά στο αρχικό σχήμα. Η ΑΕΚ ξεκίνησε το παιχνίδι με τρεις κεντρικούς μέσους (τους δύο προαναφερθέντες συν τον Μάγερ), δύο επιθετικούς (Γιόβιτς, Κοϊτά) και τον "πασπαρτού" Γκατσίνοβιτς σε ρόλο περιφερειακού επιθετικού.
Από το 60ό μέχρι το 88ο λεπτό η ΑΕΚ είχε στο γήπεδο τρεις σέντερ φορ (Βάργκα, Γιόβιτς, Ζίνι σε ρόλο ακραίου βέβαια) και τέσσερις (μαζί με τον Κοϊτά) επιθετικούς στο σύνολο. Για σκεφτείτε το λίγο, κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης και χωρίς να βρίσκεται πίσω στο σκορ (1-1 σε εκείνο το σημείο το αποτέλεσμα) η ΑΕΚ αγωνίσθηκε με τέσσερις "καθαρόαιμους" επιθετικούς!
Ακόμη και στο φινάλε, στο 88ο λεπτό που έγινε η τελευταία αλλαγή, ο Νίκολιτς προτίμησε τον Ζούμπκοφ (παρά τα όχι καλά δείγματα γραφής έως τώρα) στην θέση του Γιόβιτς και όχι τον Βιτάλις (για να "γεμίσει" η μεσαία γραμμή) ή τον Βίντα (για να "γεμίσει" η άμυνα).
Δηλαδή ακόμη και στα τελευταία λεπτά ο Μάρκο δεν ήθελε να περάσει το μήνυμα στους παίκτες "πάμε να κρατήσουμε το σκορ". Σωστό; Λάθος; Μεγάλο -και νομίζουμε ατελέσφορο- θέμα προς συζήτηση. Φανταστείτε πχ να είχε βάλει τον Βιτάλις ή τον Βίντα και να δεχόταν γκολ (και πάλι) στις καθυστερήσεις η ΑΕΚ. Δεν θα λέγαμε ότι "γύρισε πίσω την ομάδα" και το πλήρωσε;
Διακριθέντες και υστερήσαντες
Μετά από ένα τέτοιο υπερβατικό παιχνίδι δεν ψάχνεις να βρεις ποιοι ξεχώρισαν ή ποιοι υστέρησαν (αν υπήρξαν τέτοιοι). Ξεχωρίζοντας ονόματα θα αδικήσεις όλους τους υπόλοιπους (που δεν ανέφερες). Ας είναι, θα επιχειρήσουμε κάποιες ειδικές αναφορές:
➣ Αμπουμπακαρί Κοϊτά: γκολ (όχι απλά γκολ γκολάρα) το 1-0 συν ασίστ (το 2-1 του Πήλιου). Παίκτης των "μεγάλων" αγώνων για μία ακόμη φορά. Τους έκανε άνω - κάτω (ο Κουκουρέγια ακόμη τον ψάχνει), καταγράφει 16/17 (94%) επιτυχημένες πάσες, μία πάσα - κλειδί, δύο πάσες που "σπάνε" τις γραμμές, τέσσερις αμυντικές προσπάθειες, οκτώ ανακτήσεις μπάλας / κατοχής και 10/21 (48%) κερδισμένες μονομαχίες εδάφους.
➣ Αλμπέρτο Μπρινιόλι: όχι τόσο για τις πέντε (πολύ σημαντικές για να μείνει η ΑΕΚ "ζωντανή" στο παιχνίδι μέχρι τέλους) αποκρούσεις, αλλά κυρίως για τον χειρισμό της μπάλας όπου επέστρεψε -μετά την παρένθεση της Λεωφόρου- στα γνωστά του επίπεδα.
Γράφαμε στο post game άρθρο με τον Παναθηναϊκό για την δύσκολη συνθήκη που αντιμετώπισε κόντρα στην πρώην ομάδα του (με τις αποδοκιμασίες των φιλάθλων κάθε φορά που ακουμπούσε την μπάλα να ακούγονται σε ολόκληρη την... πρωτεύουσα) και πόσο τον επηρέασε, ιδιαίτερα στο κομμάτι με την μπάλα στα πόδια.
Στο γήπεδο "Απόστολος Νικολαΐδης" κατέγραψε 15/27 (56%) επιτυχημένες πάσες και 1/13 (8%) μακρινές μπαλιές. Κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης, σε ένα πολύ πιο απαιτητικό παιχνίδι δηλαδή, οι αντίστοιχοι αριθμοί του ήταν 20/27 (74%) και 12/19 (63%). Η ημέρα με την νύχτα.
➣ Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς: Στο πρώτο ημίχρονο μας θύμισε έντονα τον Μιγιάτ της σεζόν του νταμπλ. Άψογος και στο ανασταλτικό και στο δημιουργικό κομμάτι, ασταμάτητος (σαν... σταματημένους τους περνούσε), αεικίνητος, διεκδικητικός (9/14 μονομαχίες εδάφους), ασυγκράτητος, πηγή ενέργειας, επιθετικότητας και έντασης.
Θεωρητικά ήταν ο παρτενέρ του Γιόβιτς στην γραμμή κρούσης της ΑΕΚ, αλλά επί της ουσίας ήταν παντού. Αν δείτε τον "χάρτη θερμότητας" του ποδοσφαιριστή (heatmap που λένε και στο χωριό μου) θα δυσκολευτείτε να βρείτε σε ποια θέση αγωνιζόταν. Κι αυτό αποτελεί και ευρύτερα ερώτημα, ποια είναι η "καλή" θέση του "Γκάτσι"; Στον άξονα, στα άκρα; Στην μεσαία γραμμή, στην επίθεση; Μόνο τερματοφύλακα και κεντρικό αμυντικό δεν τον έχουμε δει στην ΑΕΚ.
➣ Σταύρος Πήλιος: αγόρι μου έχεις συνειδητοποιήσει τι έχεις κάνει; Δύο γκολ και μία ασίστ στο Champions League, παρότι αμυντικός; Έβαλες γκολ σε κορυφαίους τερματοφύλακες παγκοσμίως όπως ο Κουρτουά και ο Ντοναρούμα; Τι ζεις κι εσύ φέτος! Με την δουλειά σου και με την αξία σου...
Η πρωταθλήτρια Ελλάδος υποδέχθηκε το κορυφαίο -ίσως- brand name στην ιστορία του ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Η ΑΕΚ εξάντλησε (στο 100%) τις πιθανότητές της για να κυνηγήσει την έκπληξη. Πως μπορεί να προκύψει θετικό αποτέλεσμα για το outsider;
Στην περίπτωση που το φαβορί δεν παρουσιαστεί καλό (είτε γιατί δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση εκείνη την περίοδο, είτε γιατί υποτίμησε το παιχνίδι) και συνάμα το outsider εξαντλήσει ή ακόμη και ξεπεράσει τις δυνατότητές του. Αρκούν αυτές οι δύο συνθήκες; Όχι, χρειάζεται και η θεά τύχη. Χωρίς αυτήν δεν ελπίζεις.
Τι έλειψε για να πάρει αποτέλεσμα η ΑΕΚ; Η πρώτη και η τρίτη συνθήκη. Η Ρεάλ ήταν καλή κι ετοιμοπόλεμη και η θεά τύχη δεν ήταν με το μέρος σου. Όταν ισοφαρίζεσαι (σε 2-2) λίγα δευτερόλεπτα μετά το 2-1, όταν δέχεσαι το γκολ της ήττας στις καθυστερήσεις μπορείς να επικαλεστείς ατυχία (σε συνδυασμό βέβαια με την ικανότητα του αντιπάλου σου).
Είδαμε μία ΑΕΚ διαφορετική
Ο Μάρκο Νίκολιτς δεν άλλαξε διάταξη (παρά μόνο πρόσωπα), δεν άλλαξε (ριζικά τουλάχιστον, ίσως εν μέρει) και την στόχευση της ομάδας. Κάποιες προσαρμογές έγιναν βέβαια, καθώς ήταν απαραίτητο. Τι άλλαξε; Ο αντίπαλος. Κόντρα στην Ρεάλ η ομάδα έπαιξε πίσω από την μπάλα, υποχρεωτικά όμως - όχι από επιλογή.
Σύμφωνα με την στατιστική υπηρεσία της διοργανώτριας αρχή (UEFA), η ΑΕΚ ολοκλήρωσε τον αγώνα με 37% κατοχή μπάλας, το ποσοστό της σύμφωνα με την FotMob ήταν 30% και κατά την Sofascore 31%. Είδαμε μία ΑΕΚ να εστιάζει (εξ ανάγκης) στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις, στο παιχνίδι πίσω από την μπάλα με συνεχείς κινήσεις και αλληλοκαλύψεις. Υπέφερε και άντεξε, τουλάχιστον μέχρι το δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων.
Δεν αρκέστηκε βέβαια μονάχα σε ανασταλτικό ρόλο, καθώς διεκδίκησε τις πιθανότητές της και στην επίθεση. Πέτυχε δύο γκολ, δημιούργησε δέκα τελικές προσπάθειες (για ΑΕΚ ίσως είναι μικρό το νούμερο, αλλά όχι όταν απέναντί σου έχεις την Ρεάλ), οι πέντε βρήκαν εστία και ο Κουρτουά αναγκάστηκε σε τρεις επεμβάσεις / αποκρούσεις. Η ΑΕΚ είχε μία "γεμάτη" παρουσία και στα δύο μισά του γηπέδου.
Καταιγιστικό πρώτο εικοσάλεπτο
Στο πρώτο εικοσάλεπτο του αγώνα ίσως είδαμε την καλύτερη ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς. Θύμισε αρκετά την πρώτη ώρα των (επαναληπτικών) αναμετρήσεων με την Άντερλεχτ και την Ράγιο Βαγιεκάνο, αλλά εδώ το επίπεδο (και κατ' επέκταση ο συντελεστής δυσκολίας) είναι (απείρως) υψηλότερο. Στα πρώτα 17 λεπτά η ΑΕΚ βρήκε (ένα) γκολ και ανάγκασε τον Κουρτουά σε τρεις επεμβάσεις. Στην συνέχεια βέβαια μίλησε η διαφορά ποιότητας και... αποκαταστάθηκε η ισορροπία. Το πρώτο εικοσάλεπτο όμως ήταν "μαγικό".
Οι επιλογές του Νίκολιτς
Σε σχέση με το ντέρμπι της περασμένης Κυριακής στο Ολυμπιακό στάδιο, ο Μάρκο Νίκολιτς παρέταξε ενδεκάδα με τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα. Δεν "πείραξε" την άμυνα, οι αλλαγές αφορούσαν τους δύο κεντρικούς χαφ στο double pivot της μεσαίας γραμμής (με τους Κάιρινεν, Αριάγκα να ξεκινούν), ενώ άφησε στον πάγκο τον Βάργκα και χρησιμοποίησε τον (καταπληκτικό μέχρι το σημείο που τραυματίσθηκε) Γκατσίνοβιτς.
Η τέταρτη αλλαγή αφορούσε την επιστροφή του Κοϊτά στο αρχικό σχήμα. Η ΑΕΚ ξεκίνησε το παιχνίδι με τρεις κεντρικούς μέσους (τους δύο προαναφερθέντες συν τον Μάγερ), δύο επιθετικούς (Γιόβιτς, Κοϊτά) και τον "πασπαρτού" Γκατσίνοβιτς σε ρόλο περιφερειακού επιθετικού.
Από το 60ό μέχρι το 88ο λεπτό η ΑΕΚ είχε στο γήπεδο τρεις σέντερ φορ (Βάργκα, Γιόβιτς, Ζίνι σε ρόλο ακραίου βέβαια) και τέσσερις (μαζί με τον Κοϊτά) επιθετικούς στο σύνολο. Για σκεφτείτε το λίγο, κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης και χωρίς να βρίσκεται πίσω στο σκορ (1-1 σε εκείνο το σημείο το αποτέλεσμα) η ΑΕΚ αγωνίσθηκε με τέσσερις "καθαρόαιμους" επιθετικούς!
Ακόμη και στο φινάλε, στο 88ο λεπτό που έγινε η τελευταία αλλαγή, ο Νίκολιτς προτίμησε τον Ζούμπκοφ (παρά τα όχι καλά δείγματα γραφής έως τώρα) στην θέση του Γιόβιτς και όχι τον Βιτάλις (για να "γεμίσει" η μεσαία γραμμή) ή τον Βίντα (για να "γεμίσει" η άμυνα).
Δηλαδή ακόμη και στα τελευταία λεπτά ο Μάρκο δεν ήθελε να περάσει το μήνυμα στους παίκτες "πάμε να κρατήσουμε το σκορ". Σωστό; Λάθος; Μεγάλο -και νομίζουμε ατελέσφορο- θέμα προς συζήτηση. Φανταστείτε πχ να είχε βάλει τον Βιτάλις ή τον Βίντα και να δεχόταν γκολ (και πάλι) στις καθυστερήσεις η ΑΕΚ. Δεν θα λέγαμε ότι "γύρισε πίσω την ομάδα" και το πλήρωσε;
Διακριθέντες και υστερήσαντες
Μετά από ένα τέτοιο υπερβατικό παιχνίδι δεν ψάχνεις να βρεις ποιοι ξεχώρισαν ή ποιοι υστέρησαν (αν υπήρξαν τέτοιοι). Ξεχωρίζοντας ονόματα θα αδικήσεις όλους τους υπόλοιπους (που δεν ανέφερες). Ας είναι, θα επιχειρήσουμε κάποιες ειδικές αναφορές:
➣ Αμπουμπακαρί Κοϊτά: γκολ (όχι απλά γκολ γκολάρα) το 1-0 συν ασίστ (το 2-1 του Πήλιου). Παίκτης των "μεγάλων" αγώνων για μία ακόμη φορά. Τους έκανε άνω - κάτω (ο Κουκουρέγια ακόμη τον ψάχνει), καταγράφει 16/17 (94%) επιτυχημένες πάσες, μία πάσα - κλειδί, δύο πάσες που "σπάνε" τις γραμμές, τέσσερις αμυντικές προσπάθειες, οκτώ ανακτήσεις μπάλας / κατοχής και 10/21 (48%) κερδισμένες μονομαχίες εδάφους.
➣ Αλμπέρτο Μπρινιόλι: όχι τόσο για τις πέντε (πολύ σημαντικές για να μείνει η ΑΕΚ "ζωντανή" στο παιχνίδι μέχρι τέλους) αποκρούσεις, αλλά κυρίως για τον χειρισμό της μπάλας όπου επέστρεψε -μετά την παρένθεση της Λεωφόρου- στα γνωστά του επίπεδα.
Γράφαμε στο post game άρθρο με τον Παναθηναϊκό για την δύσκολη συνθήκη που αντιμετώπισε κόντρα στην πρώην ομάδα του (με τις αποδοκιμασίες των φιλάθλων κάθε φορά που ακουμπούσε την μπάλα να ακούγονται σε ολόκληρη την... πρωτεύουσα) και πόσο τον επηρέασε, ιδιαίτερα στο κομμάτι με την μπάλα στα πόδια.
Στο γήπεδο "Απόστολος Νικολαΐδης" κατέγραψε 15/27 (56%) επιτυχημένες πάσες και 1/13 (8%) μακρινές μπαλιές. Κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης, σε ένα πολύ πιο απαιτητικό παιχνίδι δηλαδή, οι αντίστοιχοι αριθμοί του ήταν 20/27 (74%) και 12/19 (63%). Η ημέρα με την νύχτα.
➣ Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς: Στο πρώτο ημίχρονο μας θύμισε έντονα τον Μιγιάτ της σεζόν του νταμπλ. Άψογος και στο ανασταλτικό και στο δημιουργικό κομμάτι, ασταμάτητος (σαν... σταματημένους τους περνούσε), αεικίνητος, διεκδικητικός (9/14 μονομαχίες εδάφους), ασυγκράτητος, πηγή ενέργειας, επιθετικότητας και έντασης.
Θεωρητικά ήταν ο παρτενέρ του Γιόβιτς στην γραμμή κρούσης της ΑΕΚ, αλλά επί της ουσίας ήταν παντού. Αν δείτε τον "χάρτη θερμότητας" του ποδοσφαιριστή (heatmap που λένε και στο χωριό μου) θα δυσκολευτείτε να βρείτε σε ποια θέση αγωνιζόταν. Κι αυτό αποτελεί και ευρύτερα ερώτημα, ποια είναι η "καλή" θέση του "Γκάτσι"; Στον άξονα, στα άκρα; Στην μεσαία γραμμή, στην επίθεση; Μόνο τερματοφύλακα και κεντρικό αμυντικό δεν τον έχουμε δει στην ΑΕΚ.
➣ Σταύρος Πήλιος: αγόρι μου έχεις συνειδητοποιήσει τι έχεις κάνει; Δύο γκολ και μία ασίστ στο Champions League, παρότι αμυντικός; Έβαλες γκολ σε κορυφαίους τερματοφύλακες παγκοσμίως όπως ο Κουρτουά και ο Ντοναρούμα; Τι ζεις κι εσύ φέτος! Με την δουλειά σου και με την αξία σου...
Διοργάνωση: Champions League
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: League Phase
Αγωνιστική: 4η
Αναμέτρηση: ΑΕΚ - Ρεάλ Μαδρίτης 2-3
Σκόρερ: 12' Κοϊτά, 75' Πήλιος/ 33' Μπέλιγχαμ, 78' Εμπαπέ
Ασίστ: 12' Γιόβιτς, 75' Κοϊτά / 33' Κουκουρέγια, 78' Ντούμφρις
Δοκάρι: 86' Εμπαπέ
Ακυρωθέν γκολ: 28' Μπέλινγχαμ
Αποβολή: 90+5' Κοϊτά
Ημερομηνία: Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026
Ώρα έναρξης: 19:45 (ώρα Ελλάδος)
Γήπεδο: Νέας Φιλαδέλφειας
Διαιτητής: Μαουρίτσιο Μαριάνι (Ιταλία)
Πρώτος βοηθός: Ντανιέλε Μπιντόνι (Ιταλία)
Δεύτερος βοηθός: Στέφανο Αλάσιο (Ιταλία)
Τέταρτος διαιτητής: Σιμόνε Σότσα (Ιταλία)
VAR: Αλεάντρο Ντι Πάολο (Ιταλία)
AVAR: Βαλέριο Μαρίνι (Ιταλία)
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπρινιόλι, Μουκουντί, Φιλίπε Ρέλβας, Ρότα, Πήλιος, Αριάγκα, Κάιρινεν (60' Βάργκα), Μάγερ (53' Ζίνι), Κοϊτά, Γκατσίνοβιτς (60' Μαρίν), Γιόβιτς (88' Ζούμπκοφ).
Στον πάγκο: Στρακόσα, Μπαλαμώτης, Μάνταλος, Βίντα, Λυκογιάννης, Βιτάλις.
Ρεάλ Μαδρίτης (Ζοζέ Μουρίνιο): Κουρτουά, Μιλιτάο, Ρούντιγκερ, Ντάμφρις, Κουκουρέγια (81' Μπραχίμ Ντίαζ), Καμαβινγκά, Μπέλινγχαμ (86' Εσπί), Μπερνάρντο Σίλβα (67' Βαλβέρδε), Ντιομαντέ (67' Έντρικ), Βινίσιους (81' Καρέρας), Εμπαπέ.
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: League Phase
Αγωνιστική: 4η
Αναμέτρηση: ΑΕΚ - Ρεάλ Μαδρίτης 2-3
Σκόρερ: 12' Κοϊτά, 75' Πήλιος/ 33' Μπέλιγχαμ, 78' Εμπαπέ
Ασίστ: 12' Γιόβιτς, 75' Κοϊτά / 33' Κουκουρέγια, 78' Ντούμφρις
Δοκάρι: 86' Εμπαπέ
Ακυρωθέν γκολ: 28' Μπέλινγχαμ
Αποβολή: 90+5' Κοϊτά
Ημερομηνία: Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026
Ώρα έναρξης: 19:45 (ώρα Ελλάδος)
Γήπεδο: Νέας Φιλαδέλφειας
Διαιτητής: Μαουρίτσιο Μαριάνι (Ιταλία)
Πρώτος βοηθός: Ντανιέλε Μπιντόνι (Ιταλία)
Δεύτερος βοηθός: Στέφανο Αλάσιο (Ιταλία)
Τέταρτος διαιτητής: Σιμόνε Σότσα (Ιταλία)
VAR: Αλεάντρο Ντι Πάολο (Ιταλία)
AVAR: Βαλέριο Μαρίνι (Ιταλία)
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπρινιόλι, Μουκουντί, Φιλίπε Ρέλβας, Ρότα, Πήλιος, Αριάγκα, Κάιρινεν (60' Βάργκα), Μάγερ (53' Ζίνι), Κοϊτά, Γκατσίνοβιτς (60' Μαρίν), Γιόβιτς (88' Ζούμπκοφ).
Στον πάγκο: Στρακόσα, Μπαλαμώτης, Μάνταλος, Βίντα, Λυκογιάννης, Βιτάλις.
Ρεάλ Μαδρίτης (Ζοζέ Μουρίνιο): Κουρτουά, Μιλιτάο, Ρούντιγκερ, Ντάμφρις, Κουκουρέγια (81' Μπραχίμ Ντίαζ), Καμαβινγκά, Μπέλινγχαμ (86' Εσπί), Μπερνάρντο Σίλβα (67' Βαλβέρδε), Ντιομαντέ (67' Έντρικ), Βινίσιους (81' Καρέρας), Εμπαπέ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου