Στον δρόμο της ΑΕΚ ο Marko Grujić...
Μικρός που είναι ο (ποδοσφαιρικός) κόσμος. Ο μέχρι πρότινος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, Μάρκο Γκρούγιτς, ανήκει πλέον στο έμψυχο δυναμικό της Λέφσκι Σόφιας και θα είναι διαθέσιμος για τα μεταξύ μας παιχνίδια. Αν πάρει χρόνο συμμετοχής θα κάνει ντεμπούτο κόντρα στην πρώην ομάδα του.
Ο Μάρκο Γκρούγιτς ολοκλήρωσε την παρουσία του στην ΑΕΚ με είκοσι εμφανίσεις στο σύνολο. Ένδεκα στο πρωτάθλημα (225 αγωνιστικά λεπτά), πέντε στο Conference League (94') και τέσσερις στο κύπελλο που πήρε και τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής (345').
Τελευταία του -χρονικά- εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα ήταν στο φινάλε της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, στο (νικηφόρο με 3-0) εντός έδρας παιχνίδι με την Κηφισιά στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας όταν πέρασε στο 78ο λεπτό στην θέση του Ρομπέρτο Περέιρα.
Ένα γκολ (στις Σέρρες) σε τέσσερις τελικές προσπάθειες (η Super League του πιστώνει τρεις) ο απολογισμός του. Και στο δημιουργικό κομμάτι όμως (το δυνατό του σημείο δηλαδή) η συνεισφορά δεν ήταν μεγαλύτερη.
Στο πρωτάθλημα κατέγραψε μηδέν ασίστ, τέσσερις πάσες - κλειδιά, 118 επιτυχημένες πάσες (59 ανά ενενήντα λεπτά αγώνα με ποσοστό 83,7%), 184 επαφές με την μπάλα (92 ανά ενενηντάλεπτο).
Υπήρξαν όμως και στατιστικές κατηγορίες που δικαιολόγησε -όχι βέβαια στον βαθμό που θα θέλαμε- το όνομα και την πορεία του: πέντε επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή ανά ενενήντα λεπτά αγώνα, 8,5 ανακτήσεις μπάλας / κατοχής (επίσης ανά ενενηντάλεπτο), μόλις τέσσερις φορές έχασε την κατοχή της μπάλας, ενώ κέρδιζε 7,5 εναέριες μονομαχίες ανά ενενηντάλεπτο με το υψηλότατο ποσοστό 78,9%.
Η αντιληπτική του ικανότητα, η τακτική του παιδεία και η τεχνική του κατάρτιση βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο και υπήρξαν (απειροελάχιστες) στιγμές που μας τις έδειξε. Ήταν αρκετό; Σε καμία περίπτωση και δικαίως αποχώρησε.
Προσέφερε τα αναμενόμενα; Ούτε κατά διάνοια, ούτε καν λιγότερα (από τα αναμενόμενα, όπως πχ ο Ζοάο Μάριο). Ήταν κάτι όμως που το είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ως (υπαρκτή) πιθανότητα με δεδομένο πως ήρθε στην ΑΕΚ από μία "ανενεργή" ουσιαστικά σεζόν (πέντε συμμετοχές).
Υπό μία έννοια ήταν ένα στοίχημα, το οποίο "αναγκάστηκε" να πάρει η ομάδα επειδή δεν βρήκε (ή δεν κατάφερε να πάρει) τον κεντρικό μέσο που ζητούσε ο Νίκολιτς (ακόμη και μετά την απόκτηση του Ραζβάν Μαρίν). Τον ρόλο του πλέον ανέλαβε ο Κάαν Κάιρινεν.
Ο Μάρκο Γκρούγιτς ολοκλήρωσε την παρουσία του στην ΑΕΚ με είκοσι εμφανίσεις στο σύνολο. Ένδεκα στο πρωτάθλημα (225 αγωνιστικά λεπτά), πέντε στο Conference League (94') και τέσσερις στο κύπελλο που πήρε και τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής (345').
Τελευταία του -χρονικά- εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα ήταν στο φινάλε της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος, στο (νικηφόρο με 3-0) εντός έδρας παιχνίδι με την Κηφισιά στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας όταν πέρασε στο 78ο λεπτό στην θέση του Ρομπέρτο Περέιρα.
Ένα γκολ (στις Σέρρες) σε τέσσερις τελικές προσπάθειες (η Super League του πιστώνει τρεις) ο απολογισμός του. Και στο δημιουργικό κομμάτι όμως (το δυνατό του σημείο δηλαδή) η συνεισφορά δεν ήταν μεγαλύτερη.
Στο πρωτάθλημα κατέγραψε μηδέν ασίστ, τέσσερις πάσες - κλειδιά, 118 επιτυχημένες πάσες (59 ανά ενενήντα λεπτά αγώνα με ποσοστό 83,7%), 184 επαφές με την μπάλα (92 ανά ενενηντάλεπτο).
Υπήρξαν όμως και στατιστικές κατηγορίες που δικαιολόγησε -όχι βέβαια στον βαθμό που θα θέλαμε- το όνομα και την πορεία του: πέντε επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή ανά ενενήντα λεπτά αγώνα, 8,5 ανακτήσεις μπάλας / κατοχής (επίσης ανά ενενηντάλεπτο), μόλις τέσσερις φορές έχασε την κατοχή της μπάλας, ενώ κέρδιζε 7,5 εναέριες μονομαχίες ανά ενενηντάλεπτο με το υψηλότατο ποσοστό 78,9%.
Η αντιληπτική του ικανότητα, η τακτική του παιδεία και η τεχνική του κατάρτιση βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο και υπήρξαν (απειροελάχιστες) στιγμές που μας τις έδειξε. Ήταν αρκετό; Σε καμία περίπτωση και δικαίως αποχώρησε.
Προσέφερε τα αναμενόμενα; Ούτε κατά διάνοια, ούτε καν λιγότερα (από τα αναμενόμενα, όπως πχ ο Ζοάο Μάριο). Ήταν κάτι όμως που το είχαμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ως (υπαρκτή) πιθανότητα με δεδομένο πως ήρθε στην ΑΕΚ από μία "ανενεργή" ουσιαστικά σεζόν (πέντε συμμετοχές).
Υπό μία έννοια ήταν ένα στοίχημα, το οποίο "αναγκάστηκε" να πάρει η ομάδα επειδή δεν βρήκε (ή δεν κατάφερε να πάρει) τον κεντρικό μέσο που ζητούσε ο Νίκολιτς (ακόμη και μετά την απόκτηση του Ραζβάν Μαρίν). Τον ρόλο του πλέον ανέλαβε ο Κάαν Κάιρινεν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου