«Ξυπνάμε» και εστιάζουμε στην Λέφσκι Σόφιας
Με μία ημέρα καθυστέρηση το post game (συνήθως τα αναρτούμε την επομένη του εκάστοτε αγώνα) του Super Cup. Τι είδαμε, τι δεν είδαμε, τι μας έκανε (θετική ή αρνητική εντύπωση).Τι κρατάμε, τι αφήνουμε...
Άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα παιχνίδια
Το ξαναγράψαμε τόσο μετά την φιλική "τριάρα" επί της τρίτης καλύτερης ομάδας του Βελγίου (Σεντ Τρούιντεν), όσο και μετά την "τεσσάρα" κόντρα στην Καλλιθέα, ας μην ενθουσιαζόμαστε. Άλλο τα φιλικά και άλλο πράγμα τα επίσημα παιχνίδια.
Άλλες οι συνθήκες, άλλη η (αυτο)συγκέντρωση των παικτών (και του οργανισμού μίας ομάδας γενικότερα), άλλος ο συντελεστής δυσκολίας και -επί της ουσίας- άλλη "πίστα". Δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Η ΑΕΚ στα φιλικά προετοιμασίας είχε πέντε νίκες, μία ισοπαλία και μία ήττα. Ο ΟΦΗ είχε το απόλυτο σε ήττες (5/5). Φάνηκε καμία τέτοια εικόνα στο γήπεδο;
Αυτός που το ήθελε περισσότερο
Η έκφραση "το κατέκτησε ή το πήρε αυτός που το ήθελε περισσότερο" δεν παραπέμπει σε.... μεταφυσική, δεν είναι αντιποδοσφαιρική! Έχει βάση, λογική και εξηγείται ποδοσφαιρικά. Το (όποιο) αγωνιστικό πλάνο και η (όποια) ποιότητα (ομαδική και ατομική) σαφώς και παίζουν ρόλο, αλλά -ειδικά σε ένα παιχνίδι- είναι δευτερευούσης σημασίας.
Το βασικότερο όλων είναι το κίνητρο, το πόσο έτοιμος και προετοιμασμένος είσαι πνευματικά. Μετά συζητάμε για συστήματα, διατάξεις και πρόσωπα. Τα μάτια των ποδοσφαιριστών του ΟΦΗ "γυάλιζαν", δείτε με τι ένταση έμπαιναν στις μονομαχίες, στις κόντρες, στα μαρκαρίσματα, στις δεύτερες μπάλες. Στον αντίποδα, παρατηρήστε το πόσο μπλαζέ ήταν (ή έστω έτσι έδειχναν) οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ.
Ένταση και ταχύτητα έναντι δημιουργίας και κοντρολαρισμένου ποδοσφαίρου
Στο Παγκρήτιο στάδιο τέθηκαν αντιμέτωπες δύο διαφορετικές ποδοσφαιρικές προσεγγίσεις. Η ΑΕΚ προέταξε το ποδόσφαιρο δημιουργίας, ο ΟΦΗ εστίασε κυρίως στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις. Κατοχή μπάλας, πολλές πάσες, playmaking και κοντρολαρισμένο ποδόσφαιρο από την μία - εντάσεις, πίεση, ταχύτητα στον άξονα και γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις από την άλλη πλευρά.
Στον αργό άξονα της ΑΕΚ (Μουκουντί, Ρέλβας, Κάιρινεν, Μαρίν, Γιόβιτς, Βάργκα) ο Χρήστος Κόντης αντιπρότεινε ένταση, ενέργεια και ταχύτητα, ιδιαίτερα από το κέντρο και μπροστά.
Για παράδειγμα άφησε στον πάγκο τον Ανδρέα Μπουχαλάκη (που είναι ουσιαστικά ο play maker του ΟΦΗ, αλλά δεν διακρίνεται για την ταχύτητά του) με την τεράστια εμπειρία από τέτοιου επιπέδου παιχνίδια και προτίμησε τον Ζήση Καραχάλιο για να κάνει δίδυμο με τον Θανάση Ανδρούτσο στην μεσαία γραμμή.
Άφησε εκτός αρχικής ενδεκάδας τον βασικό -στα φιλικά προετοιμασίας τουλάχιστον- σέντερ φορ της ομάδας (Άαρον Ισέκα) και προτίμησε να αγωνιστεί με μία πιο ευέλικτη επιθετική τριάδα (Φούντας, Νους, Αϊτόρ) χωρίς κλασικό σέντερ φορ δηλαδή.
Στον άξονα ο ΟΦΗ υπερτερούσε σε εντάσεις, ενέργεια και ταχύτητα. Από την στιγμή που η ΑΕΚ δεν κατάφερε να επιβάλλει το κοντρολαρισμένο και ελεγχόμενο παιχνίδι της και να ελέγξει τον ρυθμό, το ματς έγινε ντέρμπι και ήταν "ανοιχτό" σε κάθε αποτέλεσμα.
Γιατί συνέβη αυτό;
Διότι εξαιτίας του χαζού κανονισμού της ΕΠΟ (για την υποχρεωτική παρουσία δύο παικτών κάτω των 22 ετών) η ΑΕΚ στερήθηκε τον τρίτο κεντρικό μέσο, που αγωνίζεται σε ποιο υψηλά μέτρα εσωτερικά είτε από αριστερά (το βλέπαμε πέρυσι), είτε από δεξιά (φέτος εκεί χρησιμοποιείται ο Λόβρο Μάγερ).
Και γιατί τον στερήθηκε; Διότι σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε είτε να αφήσει στον πάγκο τον Αμπουμπακαρί Κοϊτά (τον μόνο -μαζί με τον Ζίνι- ταχυδυναμικό ποδοσφαιριστή που διαθέτει η ομάδα από το κέντρο και μπροστά), είτε να βάλει τον Καλοσκάμη σε άλλη θέση (για να ξεκινήσει ο Μάγερ δεξιά).
Σε κάθε περίπτωση "καιγόταν" το χαρτί του Κοϊτά δηλαδή (είτε ενός εκ των Γιόβιτς, Βάργκα αν έδινε στον Δημήτρη ρόλο στην επιθετική δυάδα). Το πρόβλημα έγινε πιο έντονο από την στιγμή που ο Καλοσκάμης ήταν κακός και από δεξιά που ξεκίνησε και όταν γύρισε από αριστερά.
Γιατί Μπαλαμώτης και όχι Αλεξίου;
Η (αναγκαστική εκ των πραγμάτων) απουσία τρίτου κεντρικού μέσου οδήγησε τον Μάρκο Νίκολιτς να ξεκινήσει στο παιχνίδι τον Φιλίπε Ρέλβας (αντί -του Κ22- Χρήστου Αλεξίου). Χάνοντας έναν play maker σε υψηλά μέτρα δεν ήθελε να στερηθεί κι έναν play maker από την πίσω γραμμή.
Οπότε βασικός ο Ρέλβας και ο δεύτερος ποδοσφαιριστής Κ22 στην αρχική ενδεκάδα ήταν (υποχρεωτικά) ο νεαρός τερματοφύλακας Μάριος Μπαλαμώτης, ο οποίος ήταν καλός τηρουμένων των αναλογιών (το υψηλότερο επίπεδο που είχε αγωνισθεί το παιδί ήταν η Κ19 της ΑΕΚ και έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε ματς που έκρινε τίτλο, δεν είναι εύκολη συνθήκη).
Η τακτική διαχείριση
Με το κλασικό 4-4-2 (ή 4-2-2-2) ξεκίνησε το παιχνίδι η ΑΕΚ. Τρίτος κεντρικός μέσος (Μάγερ) ήταν η επιλογή του Νίκολιτς για πρώτη αλλαγή, δυστυχώς στην θέση του Κοϊτά. Με δεδομένη την παρουσία του Καλοσκάμη στο παιχνίδι, οι επιλογές του Μάρκο για αλλαγή ήταν ο "Άμπου" ή κάποιος από τους δύο επιθετικούς (Βάργκα, Γιόβιτς).
Μα, δεν θα μπορούσε να βγάλει κάποιον από τους κεντρικούς μέσους (ιδιαίτερα τον Κάιρινεν), σας ακούω να ρωτάτε. Όχι είναι η απάντηση διότι σε μία τέτοια περίπτωση πάλι με δύο κεντρικούς χαφ θα αγωνιζόταν η ομάδα. Η λογική της αλλαγής του Μάρκο ήταν να προσθέσει και τρίτον.
Στο 81ο λεπτό (αργά κατά την ταπεινή μας άποψη) πέρασαν στο παιχνίδι ο Μάνταλος και ο Ζίνι, δύο αλλαγές που προσέφεραν πράγματα. Ο "Πετράν" εξορθολόγησε το παιχνίδι της ομάδας και ο Ζίνι έκανε άνω - κάτω την αντίπαλη άμυνα και πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης.
Από την πλευρά του ο Κόντης ξεκίνησε με το κλασικό 3-4-3, δίνοντας έμφαση στην ταχύτητα και στην ένταση στον άξονα, ακόμη και εις βάρος του play making. Μετά το τέρμα του Λούκα Γιόβιτς πέρασε στον αγωνιστικό χώρο τον Ανδρέα Μπουχαλάκη (πλέον η δημιουργία του χρειαζόταν).
Δύο αλλαγές προσώπων - "φρεσκάδας" στο 74ο λεπτό (για την ενέργεια και τα τρεξίματα), ενώ στα τελειώματα (στα 13 τελευταία λεπτά μαζί με τις καθυστερήσεις) το "γύρισε" σε κάτι σαν 5-3-2, περνώντας στον αγώνα και τρίτο κεντρικό μέσο (Κανελλόπουλο) για να διατηρήσει το υπέρ του σκορ (2-1), χωρίς να τα καταφέρει (καθώς ισοφαρίστηκε στο φινάλε).
Ο κανονισμός για τους δύο Κ22
Στον χαζό (και τελείως αντιποδοσφαιρικό) κανονισμό της ΕΠΟ για το Super Cup και το κύπελλο Ελλάδος έχουμε αναφερθεί πολλάκις. Δεν θα το κάνουμε για μία ακόμη φορά, για να μην θεωρηθεί και ως δικαιολογία μετά την απώλεια του τροπαίου. (Όπως επίσης είχαμε και κάποια άλλα πραγματάκια φυλαγμένα για την διοργανώτρια αρχή, αλλά θα τα αναφέραμε μονάχα στην περίπτωση που κατακτούσαμε τον τίτλο, για ευνόητους λόγους.)
Θα σταθούμε όμως στο πόσο επηρέασε την ΑΕΚ στο Super Cup. Αρχικά ο Νίκολιτς στερήθηκε όχι μόνο τον βασικό (Στρακόσα), αλλά και τον αναπληρωματικό του (Μπρινιόλι) τερματοφύλακα. Σε ένα παιχνίδι που "δίνει" τίτλο και συνήθως κρίνεται στις λεπτομέρειες η απώλεια των τερματοφυλάκων σου είναι πολύ σημαντική.
Η υποχρεωτική παρουσία του Καλοσκάμη στην αρχική ενδεκάδα στέρησε από την ΑΕΚ τον τρίτο κεντρικό μέσο που είναι πολύ καθοριστικός με βάση το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας. Η (ουσιαστικά) υποχρεωτική παρουσία του Δημήτρη μέχρι τέλους στέρησε από την ΑΕΚ τον Κοϊτά στα τελευταία 36 λεπτά (μαζί με τις καθυστερήσεις, χρονικό διάστημα πολύ μεγάλο).
Η υποχρεωτική παρουσία δύο Κ22 σε ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα στέρησε από τον Μάρκο Νίκολιτς την δυνατότητα να εξαντλήσει τις αλλαγές του, άρα και να κυνηγήσει με καλύτερες προϋποθέσεις τις πιθανότητες της ομάδας για ανατροπή (στην ανατροπή).
Μα, θα πει κάποιος, δεν τις έκανε και τις πέντε αλλαγές; Ναι, τις έκανε αλλά οι δύο έγιναν στο φινάλε μόνο και μόνο για να μπει ο Στρακόσα στο παιχνίδι λόγω των πέναλτι. Και επειδή ο Θωμάς δεν είναι... Κ22, έγινε υποχρεωτικά και δεύτερη αλλαγή (μπήκε ο Χριστακόπουλος στην θέση του Ρότα).
Μία ακόμη συνθήκη που αντιμετώπισε η ΑΕΚ λόγω του απαράδεκτου κανονισμού της ΕΠΟ, ήταν ο "κρύος" Στρακόσα στην διαδικασία των πέναλτι. "Κρύος" υπό την έννοια ότι ουσιαστικά δεν αγωνίσθηκε, δεν πρόλαβε καν να κάνει επαφή μπάλα, άρα μπήκε στην Ρωσική ρουλέτα χωρίς αγωνιστικό ρυθμό. Παίζει τόσο σημαντικό ρόλο;
Σε χρονικό σημείο που τα πάντα κρίνονται από μία κλωστή, ναι, μετράει και η παραμικρή λεπτομέρεια - τα πάντα παίζουν ρόλο. Έπρεπε να μπει ο Στρακόσα (διαβάσαμε και τέτοιες απορίες); Εννοείται πως ναι, στα πέναλτι πας με ότι καλύτερο διαθέτεις και οι επιδόσεις του Θωμά σε αυτή την κατηγορία την περασμένη σεζόπν ήταν εξαιρετικές.
Χρειάζεται η ομάδα μεταγραφές;
Σαφέστατα ναι, αλλά αυτό δεν έπαιξε ρόλο στο Super Cup (το αναφέρουμε επειδή είδαμε αρκετά σχετικά μηνύματα και σχόλια). Πχ δεν θέλεις καλύτερο ακραίο αμυντικό από τον Πήλιο για να νικήσεις τον Αθανασίου και τον Αποστολάκη (που δεν είναι καν δεξί μπακ - χαφ η φυσική του θέση κι αγωνίσθηκε εκεί εξ ανάγκης).
Δεν θέλεις καλύτερο του Μαρίν ή του Κάιρινεν για να νικήσεις τον Καραχάλιο και τον Μπουχαλάκη. Δεν χρειάζεσαι καλύτερο του Βάργκα ή του Γιόβιτς για να νικήσεις τον Ισέκα! Το Super Cup δεν το έχασε η ΑΕΚ λόγω έλλειψης ατομικής ποιότητας (σε σύγκριση με τον αντίπαλό της).
Συνεχίζουμε
Ποδαρικό στην σεζόν με χαμένο τίτλο; Δεν είναι και ο... καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει μία αγωνιστική περίοδος. Σε λίγες ημέρες υπάρχει ένας σημαντικότερος στόχος, αυτός του να προκριθεί η ομάδα στην League Phase του Champions League. Άμεση ανασύνταξη και κυρίως άμεσο "ξύπνημα" σε όλους μέσα στον οργανισμό. Δεν νοείται δεύτερο σερί παιχνίδι με τόσο μπλαζέ ύφος και με τέτοια χαλαρότητα.
Ελπίζουμε η απώλεια του Super Cup να επηρεάσει θετικά τους παίκτες και τον προπονητή, υπό την έννοια να μην τους "πάρει από κάτω" αλλά να τους "τσιγκλήσει" για να αποδείξουν ότι ήταν απλά μία κακή ημέρα στην δουλειά. Να τονώσει τον εγωισμό τους δηλαδή και να βγάλουν αντίδραση. Όπως γράφαμε χαρακτηριστικά και στο game report:
Άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα παιχνίδια
Το ξαναγράψαμε τόσο μετά την φιλική "τριάρα" επί της τρίτης καλύτερης ομάδας του Βελγίου (Σεντ Τρούιντεν), όσο και μετά την "τεσσάρα" κόντρα στην Καλλιθέα, ας μην ενθουσιαζόμαστε. Άλλο τα φιλικά και άλλο πράγμα τα επίσημα παιχνίδια.
Άλλες οι συνθήκες, άλλη η (αυτο)συγκέντρωση των παικτών (και του οργανισμού μίας ομάδας γενικότερα), άλλος ο συντελεστής δυσκολίας και -επί της ουσίας- άλλη "πίστα". Δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Η ΑΕΚ στα φιλικά προετοιμασίας είχε πέντε νίκες, μία ισοπαλία και μία ήττα. Ο ΟΦΗ είχε το απόλυτο σε ήττες (5/5). Φάνηκε καμία τέτοια εικόνα στο γήπεδο;
Αυτός που το ήθελε περισσότερο
Η έκφραση "το κατέκτησε ή το πήρε αυτός που το ήθελε περισσότερο" δεν παραπέμπει σε.... μεταφυσική, δεν είναι αντιποδοσφαιρική! Έχει βάση, λογική και εξηγείται ποδοσφαιρικά. Το (όποιο) αγωνιστικό πλάνο και η (όποια) ποιότητα (ομαδική και ατομική) σαφώς και παίζουν ρόλο, αλλά -ειδικά σε ένα παιχνίδι- είναι δευτερευούσης σημασίας.
Το βασικότερο όλων είναι το κίνητρο, το πόσο έτοιμος και προετοιμασμένος είσαι πνευματικά. Μετά συζητάμε για συστήματα, διατάξεις και πρόσωπα. Τα μάτια των ποδοσφαιριστών του ΟΦΗ "γυάλιζαν", δείτε με τι ένταση έμπαιναν στις μονομαχίες, στις κόντρες, στα μαρκαρίσματα, στις δεύτερες μπάλες. Στον αντίποδα, παρατηρήστε το πόσο μπλαζέ ήταν (ή έστω έτσι έδειχναν) οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ.
Ένταση και ταχύτητα έναντι δημιουργίας και κοντρολαρισμένου ποδοσφαίρου
Στο Παγκρήτιο στάδιο τέθηκαν αντιμέτωπες δύο διαφορετικές ποδοσφαιρικές προσεγγίσεις. Η ΑΕΚ προέταξε το ποδόσφαιρο δημιουργίας, ο ΟΦΗ εστίασε κυρίως στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις. Κατοχή μπάλας, πολλές πάσες, playmaking και κοντρολαρισμένο ποδόσφαιρο από την μία - εντάσεις, πίεση, ταχύτητα στον άξονα και γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις από την άλλη πλευρά.
Στον αργό άξονα της ΑΕΚ (Μουκουντί, Ρέλβας, Κάιρινεν, Μαρίν, Γιόβιτς, Βάργκα) ο Χρήστος Κόντης αντιπρότεινε ένταση, ενέργεια και ταχύτητα, ιδιαίτερα από το κέντρο και μπροστά.
Για παράδειγμα άφησε στον πάγκο τον Ανδρέα Μπουχαλάκη (που είναι ουσιαστικά ο play maker του ΟΦΗ, αλλά δεν διακρίνεται για την ταχύτητά του) με την τεράστια εμπειρία από τέτοιου επιπέδου παιχνίδια και προτίμησε τον Ζήση Καραχάλιο για να κάνει δίδυμο με τον Θανάση Ανδρούτσο στην μεσαία γραμμή.
Άφησε εκτός αρχικής ενδεκάδας τον βασικό -στα φιλικά προετοιμασίας τουλάχιστον- σέντερ φορ της ομάδας (Άαρον Ισέκα) και προτίμησε να αγωνιστεί με μία πιο ευέλικτη επιθετική τριάδα (Φούντας, Νους, Αϊτόρ) χωρίς κλασικό σέντερ φορ δηλαδή.
Στον άξονα ο ΟΦΗ υπερτερούσε σε εντάσεις, ενέργεια και ταχύτητα. Από την στιγμή που η ΑΕΚ δεν κατάφερε να επιβάλλει το κοντρολαρισμένο και ελεγχόμενο παιχνίδι της και να ελέγξει τον ρυθμό, το ματς έγινε ντέρμπι και ήταν "ανοιχτό" σε κάθε αποτέλεσμα.
Γιατί συνέβη αυτό;
Διότι εξαιτίας του χαζού κανονισμού της ΕΠΟ (για την υποχρεωτική παρουσία δύο παικτών κάτω των 22 ετών) η ΑΕΚ στερήθηκε τον τρίτο κεντρικό μέσο, που αγωνίζεται σε ποιο υψηλά μέτρα εσωτερικά είτε από αριστερά (το βλέπαμε πέρυσι), είτε από δεξιά (φέτος εκεί χρησιμοποιείται ο Λόβρο Μάγερ).
Και γιατί τον στερήθηκε; Διότι σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε είτε να αφήσει στον πάγκο τον Αμπουμπακαρί Κοϊτά (τον μόνο -μαζί με τον Ζίνι- ταχυδυναμικό ποδοσφαιριστή που διαθέτει η ομάδα από το κέντρο και μπροστά), είτε να βάλει τον Καλοσκάμη σε άλλη θέση (για να ξεκινήσει ο Μάγερ δεξιά).
Σε κάθε περίπτωση "καιγόταν" το χαρτί του Κοϊτά δηλαδή (είτε ενός εκ των Γιόβιτς, Βάργκα αν έδινε στον Δημήτρη ρόλο στην επιθετική δυάδα). Το πρόβλημα έγινε πιο έντονο από την στιγμή που ο Καλοσκάμης ήταν κακός και από δεξιά που ξεκίνησε και όταν γύρισε από αριστερά.
Γιατί Μπαλαμώτης και όχι Αλεξίου;
Η (αναγκαστική εκ των πραγμάτων) απουσία τρίτου κεντρικού μέσου οδήγησε τον Μάρκο Νίκολιτς να ξεκινήσει στο παιχνίδι τον Φιλίπε Ρέλβας (αντί -του Κ22- Χρήστου Αλεξίου). Χάνοντας έναν play maker σε υψηλά μέτρα δεν ήθελε να στερηθεί κι έναν play maker από την πίσω γραμμή.
Οπότε βασικός ο Ρέλβας και ο δεύτερος ποδοσφαιριστής Κ22 στην αρχική ενδεκάδα ήταν (υποχρεωτικά) ο νεαρός τερματοφύλακας Μάριος Μπαλαμώτης, ο οποίος ήταν καλός τηρουμένων των αναλογιών (το υψηλότερο επίπεδο που είχε αγωνισθεί το παιδί ήταν η Κ19 της ΑΕΚ και έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο σε ματς που έκρινε τίτλο, δεν είναι εύκολη συνθήκη).
Η τακτική διαχείριση
Με το κλασικό 4-4-2 (ή 4-2-2-2) ξεκίνησε το παιχνίδι η ΑΕΚ. Τρίτος κεντρικός μέσος (Μάγερ) ήταν η επιλογή του Νίκολιτς για πρώτη αλλαγή, δυστυχώς στην θέση του Κοϊτά. Με δεδομένη την παρουσία του Καλοσκάμη στο παιχνίδι, οι επιλογές του Μάρκο για αλλαγή ήταν ο "Άμπου" ή κάποιος από τους δύο επιθετικούς (Βάργκα, Γιόβιτς).
Μα, δεν θα μπορούσε να βγάλει κάποιον από τους κεντρικούς μέσους (ιδιαίτερα τον Κάιρινεν), σας ακούω να ρωτάτε. Όχι είναι η απάντηση διότι σε μία τέτοια περίπτωση πάλι με δύο κεντρικούς χαφ θα αγωνιζόταν η ομάδα. Η λογική της αλλαγής του Μάρκο ήταν να προσθέσει και τρίτον.
Στο 81ο λεπτό (αργά κατά την ταπεινή μας άποψη) πέρασαν στο παιχνίδι ο Μάνταλος και ο Ζίνι, δύο αλλαγές που προσέφεραν πράγματα. Ο "Πετράν" εξορθολόγησε το παιχνίδι της ομάδας και ο Ζίνι έκανε άνω - κάτω την αντίπαλη άμυνα και πέτυχε το γκολ της ισοφάρισης.
Από την πλευρά του ο Κόντης ξεκίνησε με το κλασικό 3-4-3, δίνοντας έμφαση στην ταχύτητα και στην ένταση στον άξονα, ακόμη και εις βάρος του play making. Μετά το τέρμα του Λούκα Γιόβιτς πέρασε στον αγωνιστικό χώρο τον Ανδρέα Μπουχαλάκη (πλέον η δημιουργία του χρειαζόταν).
Δύο αλλαγές προσώπων - "φρεσκάδας" στο 74ο λεπτό (για την ενέργεια και τα τρεξίματα), ενώ στα τελειώματα (στα 13 τελευταία λεπτά μαζί με τις καθυστερήσεις) το "γύρισε" σε κάτι σαν 5-3-2, περνώντας στον αγώνα και τρίτο κεντρικό μέσο (Κανελλόπουλο) για να διατηρήσει το υπέρ του σκορ (2-1), χωρίς να τα καταφέρει (καθώς ισοφαρίστηκε στο φινάλε).
Ο κανονισμός για τους δύο Κ22
Στον χαζό (και τελείως αντιποδοσφαιρικό) κανονισμό της ΕΠΟ για το Super Cup και το κύπελλο Ελλάδος έχουμε αναφερθεί πολλάκις. Δεν θα το κάνουμε για μία ακόμη φορά, για να μην θεωρηθεί και ως δικαιολογία μετά την απώλεια του τροπαίου. (Όπως επίσης είχαμε και κάποια άλλα πραγματάκια φυλαγμένα για την διοργανώτρια αρχή, αλλά θα τα αναφέραμε μονάχα στην περίπτωση που κατακτούσαμε τον τίτλο, για ευνόητους λόγους.)
Θα σταθούμε όμως στο πόσο επηρέασε την ΑΕΚ στο Super Cup. Αρχικά ο Νίκολιτς στερήθηκε όχι μόνο τον βασικό (Στρακόσα), αλλά και τον αναπληρωματικό του (Μπρινιόλι) τερματοφύλακα. Σε ένα παιχνίδι που "δίνει" τίτλο και συνήθως κρίνεται στις λεπτομέρειες η απώλεια των τερματοφυλάκων σου είναι πολύ σημαντική.
Η υποχρεωτική παρουσία του Καλοσκάμη στην αρχική ενδεκάδα στέρησε από την ΑΕΚ τον τρίτο κεντρικό μέσο που είναι πολύ καθοριστικός με βάση το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας. Η (ουσιαστικά) υποχρεωτική παρουσία του Δημήτρη μέχρι τέλους στέρησε από την ΑΕΚ τον Κοϊτά στα τελευταία 36 λεπτά (μαζί με τις καθυστερήσεις, χρονικό διάστημα πολύ μεγάλο).
Η υποχρεωτική παρουσία δύο Κ22 σε ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα στέρησε από τον Μάρκο Νίκολιτς την δυνατότητα να εξαντλήσει τις αλλαγές του, άρα και να κυνηγήσει με καλύτερες προϋποθέσεις τις πιθανότητες της ομάδας για ανατροπή (στην ανατροπή).
Μα, θα πει κάποιος, δεν τις έκανε και τις πέντε αλλαγές; Ναι, τις έκανε αλλά οι δύο έγιναν στο φινάλε μόνο και μόνο για να μπει ο Στρακόσα στο παιχνίδι λόγω των πέναλτι. Και επειδή ο Θωμάς δεν είναι... Κ22, έγινε υποχρεωτικά και δεύτερη αλλαγή (μπήκε ο Χριστακόπουλος στην θέση του Ρότα).
Μία ακόμη συνθήκη που αντιμετώπισε η ΑΕΚ λόγω του απαράδεκτου κανονισμού της ΕΠΟ, ήταν ο "κρύος" Στρακόσα στην διαδικασία των πέναλτι. "Κρύος" υπό την έννοια ότι ουσιαστικά δεν αγωνίσθηκε, δεν πρόλαβε καν να κάνει επαφή μπάλα, άρα μπήκε στην Ρωσική ρουλέτα χωρίς αγωνιστικό ρυθμό. Παίζει τόσο σημαντικό ρόλο;
Σε χρονικό σημείο που τα πάντα κρίνονται από μία κλωστή, ναι, μετράει και η παραμικρή λεπτομέρεια - τα πάντα παίζουν ρόλο. Έπρεπε να μπει ο Στρακόσα (διαβάσαμε και τέτοιες απορίες); Εννοείται πως ναι, στα πέναλτι πας με ότι καλύτερο διαθέτεις και οι επιδόσεις του Θωμά σε αυτή την κατηγορία την περασμένη σεζόπν ήταν εξαιρετικές.
Χρειάζεται η ομάδα μεταγραφές;
Σαφέστατα ναι, αλλά αυτό δεν έπαιξε ρόλο στο Super Cup (το αναφέρουμε επειδή είδαμε αρκετά σχετικά μηνύματα και σχόλια). Πχ δεν θέλεις καλύτερο ακραίο αμυντικό από τον Πήλιο για να νικήσεις τον Αθανασίου και τον Αποστολάκη (που δεν είναι καν δεξί μπακ - χαφ η φυσική του θέση κι αγωνίσθηκε εκεί εξ ανάγκης).
Δεν θέλεις καλύτερο του Μαρίν ή του Κάιρινεν για να νικήσεις τον Καραχάλιο και τον Μπουχαλάκη. Δεν χρειάζεσαι καλύτερο του Βάργκα ή του Γιόβιτς για να νικήσεις τον Ισέκα! Το Super Cup δεν το έχασε η ΑΕΚ λόγω έλλειψης ατομικής ποιότητας (σε σύγκριση με τον αντίπαλό της).
Συνεχίζουμε
Ποδαρικό στην σεζόν με χαμένο τίτλο; Δεν είναι και ο... καλύτερος τρόπος να ξεκινήσει μία αγωνιστική περίοδος. Σε λίγες ημέρες υπάρχει ένας σημαντικότερος στόχος, αυτός του να προκριθεί η ομάδα στην League Phase του Champions League. Άμεση ανασύνταξη και κυρίως άμεσο "ξύπνημα" σε όλους μέσα στον οργανισμό. Δεν νοείται δεύτερο σερί παιχνίδι με τόσο μπλαζέ ύφος και με τέτοια χαλαρότητα.
Ελπίζουμε η απώλεια του Super Cup να επηρεάσει θετικά τους παίκτες και τον προπονητή, υπό την έννοια να μην τους "πάρει από κάτω" αλλά να τους "τσιγκλήσει" για να αποδείξουν ότι ήταν απλά μία κακή ημέρα στην δουλειά. Να τονώσει τον εγωισμό τους δηλαδή και να βγάλουν αντίδραση. Όπως γράφαμε χαρακτηριστικά και στο game report:
«Πλέον η προσοχή στρέφεται στα play του Champions League, με καλύτερη εικόνα και εμφάνιση (ευελπιστούμε).»
➣ Διοργάνωση: Super Cup
➣ Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
➣ Αναμέτρηση: ΑΕΚ - ΟΦΗ 2-2 (4-5 πέναλτι)
➣ Σκόρερ: 38' Γιόβιτς 90+8' Ζίνι / 69' Ανδρούτσος, 76' Κωστούλας
➣ Ασίστ ΑΕΚ: 38' Μαρίν, 90+8' Μάγερ
➣ Ημερομηνία: Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026
➣ Γήπεδο: Παγκρήτιο στάδιο
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπαλαμώτης (90+9' Στρακόσα), Ρότα (90+9' Χριστακόπουλος), Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος, Κάιρινεν (81' Ζίνι), Μαρίν (81' Μάνταλος), Καλοσκάμης, Κοϊτά (63' Μάγερ), Γιόβιτς, Βάργκα.
➣ Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
➣ Αναμέτρηση: ΑΕΚ - ΟΦΗ 2-2 (4-5 πέναλτι)
➣ Σκόρερ: 38' Γιόβιτς 90+8' Ζίνι / 69' Ανδρούτσος, 76' Κωστούλας
➣ Ασίστ ΑΕΚ: 38' Μαρίν, 90+8' Μάγερ
➣ Ημερομηνία: Τετάρτη 12 Αυγούστου 2026
➣ Γήπεδο: Παγκρήτιο στάδιο
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπαλαμώτης (90+9' Στρακόσα), Ρότα (90+9' Χριστακόπουλος), Μουκουντί, Ρέλβας, Πήλιος, Κάιρινεν (81' Ζίνι), Μαρίν (81' Μάνταλος), Καλοσκάμης, Κοϊτά (63' Μάγερ), Γιόβιτς, Βάργκα.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου