Περί της ΑΕΚ και της Εθνικής...
Σε αυτό το παράθυρο για τις Εθνικές ομάδες η ΑΕΚ είχε 16 διεθνείς (17 αν συνυπολογίσουμε και τον Αργυρίου που ανήκει στην ομάδα Κ19, αλλά έχει καταγράψει συμμετοχές και με την πρώτη ομάδα). Από τους 16 έλειψαν (από τα Σπάτα) οι δεκατρείς καθώς οι Ρότα, Βάργκα και Στρακόσα ήταν τραυματίες και δεν μπόρεσαν να αγωνισθούν με τις Εθνικές τους.
Στην Εθνική Ελλάδος ο μόνος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ που καλείται (μετά την αποχώρηση του Πέτρου Μάνταλου) είναι ο Λάζαρος Ρότα, κάτι που σημαίνει ότι σε αυτή την διακοπή των τεσσάρων αγώνων η ΑΕΚ έμεινε χωρίς εκπρόσωπο. Κάπου εκεί άρχισε η κουβέντα περί ελλείψεως Ελλήνων παικτών, περί μη διεθνούς στην Εθνική μας και όλα τα συναφή.
Επιτρέπεται η ΑΕΚ να μην έχει ούτε έναν παίκτη στην Εθνική (Ελλάδος); Μεγάλο (και δεν ξέρω κατά πόσο είναι ενδιαφέρον) θέμα προς συζήτηση. Παλαιότερα με "πείραζε" κι εμένα. Πλέον μου είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟ αν η ενδεκάδα της ΑΕΚ αποτελείται από ένδεκα Έλληνες ή ένδεκα ξένους!
Άλλα πράγματα με ενδιαφέρουν. Τα ουσιώδη. Η αγωνιστική νοοτροπία της ομάδας, η αγωνιστική της στόχευση, το αγωνιστικό της πλάνο, το να "ματώνουν" οι παίκτες την φανέλα, το να διεκδικεί η ομάδα εγχώριους τίτλους και να προοδεύει στην Ευρώπη και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν ούτε με την ηλικία, ούτε με την Εθνικότητα. Το πως θα γίνει (με τι... υλικά δηλαδή) μου είναι τελείως αδιάφορο.
Όσοι αναφέρουν ως παράδειγμα και ως μέτρο σύγκρισης ομάδες της ΑΕΚ περασμένων δεκαετιών, να υπενθυμίσουμε ότι έχουν τροποποιηθεί (πλήρως) οι συνθήκες και τα δεδομένα. Έχει αλλάξει ολόκληρη η (εμπορική, επιχειρηματική και όχι μόνο) λογική του αθλήματος.
Κάποτε ο αριθμός των ξένων παικτών στις Ελληνικές ομάδες ήταν περιορισμένος. Κάποτε όταν έβγαινε στο εξωτερικό Έλληνας ποδοσφαιριστής ήταν είδηση και "βόμβα μεγατόνων", πλέον είναι ρουτίνα (και συνήθως φεύγουν έξω σε πολύ νεαρή ηλικία - και πολύ καλά κάνουν τα παιδιά και για το δικό τους καλό και για την Εθνική).
Φέτος στο Champions League η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει (και) την Ρεάλ Μαδρίτης. Η τελευταία φορά που τέθηκαν οι δύο ομάδες αντιμέτωπες είναι πριν από 24 χρόνια, το φθινόπωρο του 2002, για την ίδια διοργάνωση. Ήταν εκείνη η καταπληκτική σεζόν της ΑΕΚ στην Ευρώπη, όπου ολοκλήρωσε το Champions League αήττητη (με έξι ισοπαλίες σε ισάριθμα παιχνίδια στον όμιλο).
Δύο "μαγικά ματς", 3-3 στην Νέα Φιλαδέλφεια και 2-2 στην Μαδρίτη. Η ΑΕΚ ξεκίνησε εκείνα τα παιχνίδια με δύο ξένους ποδοσφαιριστές (Ράιτ, Πέτκοφ) στην Αθήνα και μόλις έναν (Ράιτ) στην Μαδρίτη! Μπορεί να γίνει σήμερα κάτι ανάλογο;
Στο πλέον πρόσφατο παιχνίδι της Εθνικής μας (το "λευκό" 0-0 με την Γερμανία στην Τούμπα), στο αρχικό σχήμα ήταν μόλις τρεις ποδοσφαιριστές (ο Σάλιακας που επέστρεψε το καλοκαίρι από την Γερμανία, ο Κουρμπέλης και ο Ζαφείρης) που αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Super League. Τρεις στους ένδεκα και πέντε στους 16 στο σύνολο, καθώς μπήκαν ως αλλαγή ο Ρέτσος και ο Ανδρούτσος.
Κόντρα στην Ολλανδία (2-2 στην Τούμπα) ήταν τέσσερις ποδοσφαιριστές της Super League στο αρχικό σχήμα. Ένα ακόμη παράδειγμα: στην Σερβία (όπου νικήσαμε με 2-1) τρεις (Ρέτσος, Κουρμπέλης, Ζαφείρης) ήταν οι παίκτες στην αρχική ενδεκάδα που προερχόταν από το Ελληνικό πρωτάθλημα.
Από τις 26 (αρχικές κλήσεις) του Ιβάν Γιοβάνοβιτς σε αυτή την τετράδα αγώνων, οι 18 αγωνίζονται σε ομάδες του εξωτερικού. Έτσι που έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα, μπορεί πλέον Ελληνική ομάδα -μεταξύ αυτών και η ΑΕΚ- να έχει Ελληνικό "κορμό" ποδοσφαιριστών; Πόσο εφικτό είναι γενικότερα για μία Ελληνική ομάδα να έχει Ελληνικό "κορμό" ποδοσφαιριστών;
Θα μπορούσε να αντιτάξει κάποιος το (εξαιρετικά ενδιαφέρον) παράδειγμα του ΟΦΗ (που είναι και ο προσεχής μας αντίπαλος) όπου όντως οι ξένοι ποδοσφαιριστές αποτελούν την μειοψηφία και οι Έλληνες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Επειδή όμως συνηθίζουμε να σχολιάζουμε "φωτογραφικά" με το κριτήριο της στιγμής, στατικά και όχι δυναμικά δηλαδή, αυτή η προσπάθεια δεν έγινε κατά τύχη, από την μία ημέρα στην άλλη, δεν ξεκίνησε πέρυσι.
Μέχρι να "μπουν" τα θεμέλια και οι βάσεις και μέχρι να φθάσει ο ΟΦΗ σε αυτό το σημείο ας θυμηθούμε την κατάταξή του στο πρωτάθλημα από την ημέρα που επέστρεψε στην "μεγάλη" κατηγορία...
➢ 2025-2026: 7ος
➢ 2024-2025: 8ος
➢ 2023-2024: 10ος
➢ 2022-2023: 7ος
➢ 2021-2022: 8ος
➢ 2020-2021: 12ος
➢ 2019-2020: 6ος
➢ 2018-2019: 13ος
Ομάδα (οποιαδήποτε, όχι μονάχα η ΑΕΚ) με πρωταγωνιστικές βλέψεις και στόχους έχει (ή θα μπορούσε να έχει) τόση υπομονή; Πόσο θα άντεχε (χρονικά) ένα τέτοιο "πείραμα", μία τέτοια (άκρως ποδοσφαιρική κατά τα άλλα) προσέγγιση; Δείτε ποιοι ποδοσφαιριστές πρωτεύουν σε χρόνο συμμετοχής από τις ομάδες του αποκαλούμενου big-4, οι Έλληνες είναι η εξαίρεση (της εξαίρεσης) του κανόνα.
Στην Εθνική Ελλάδος ο μόνος ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ που καλείται (μετά την αποχώρηση του Πέτρου Μάνταλου) είναι ο Λάζαρος Ρότα, κάτι που σημαίνει ότι σε αυτή την διακοπή των τεσσάρων αγώνων η ΑΕΚ έμεινε χωρίς εκπρόσωπο. Κάπου εκεί άρχισε η κουβέντα περί ελλείψεως Ελλήνων παικτών, περί μη διεθνούς στην Εθνική μας και όλα τα συναφή.
Επιτρέπεται η ΑΕΚ να μην έχει ούτε έναν παίκτη στην Εθνική (Ελλάδος); Μεγάλο (και δεν ξέρω κατά πόσο είναι ενδιαφέρον) θέμα προς συζήτηση. Παλαιότερα με "πείραζε" κι εμένα. Πλέον μου είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟ αν η ενδεκάδα της ΑΕΚ αποτελείται από ένδεκα Έλληνες ή ένδεκα ξένους!
Άλλα πράγματα με ενδιαφέρουν. Τα ουσιώδη. Η αγωνιστική νοοτροπία της ομάδας, η αγωνιστική της στόχευση, το αγωνιστικό της πλάνο, το να "ματώνουν" οι παίκτες την φανέλα, το να διεκδικεί η ομάδα εγχώριους τίτλους και να προοδεύει στην Ευρώπη και όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν ούτε με την ηλικία, ούτε με την Εθνικότητα. Το πως θα γίνει (με τι... υλικά δηλαδή) μου είναι τελείως αδιάφορο.
Όσοι αναφέρουν ως παράδειγμα και ως μέτρο σύγκρισης ομάδες της ΑΕΚ περασμένων δεκαετιών, να υπενθυμίσουμε ότι έχουν τροποποιηθεί (πλήρως) οι συνθήκες και τα δεδομένα. Έχει αλλάξει ολόκληρη η (εμπορική, επιχειρηματική και όχι μόνο) λογική του αθλήματος.
Κάποτε ο αριθμός των ξένων παικτών στις Ελληνικές ομάδες ήταν περιορισμένος. Κάποτε όταν έβγαινε στο εξωτερικό Έλληνας ποδοσφαιριστής ήταν είδηση και "βόμβα μεγατόνων", πλέον είναι ρουτίνα (και συνήθως φεύγουν έξω σε πολύ νεαρή ηλικία - και πολύ καλά κάνουν τα παιδιά και για το δικό τους καλό και για την Εθνική).
Φέτος στο Champions League η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει (και) την Ρεάλ Μαδρίτης. Η τελευταία φορά που τέθηκαν οι δύο ομάδες αντιμέτωπες είναι πριν από 24 χρόνια, το φθινόπωρο του 2002, για την ίδια διοργάνωση. Ήταν εκείνη η καταπληκτική σεζόν της ΑΕΚ στην Ευρώπη, όπου ολοκλήρωσε το Champions League αήττητη (με έξι ισοπαλίες σε ισάριθμα παιχνίδια στον όμιλο).
Δύο "μαγικά ματς", 3-3 στην Νέα Φιλαδέλφεια και 2-2 στην Μαδρίτη. Η ΑΕΚ ξεκίνησε εκείνα τα παιχνίδια με δύο ξένους ποδοσφαιριστές (Ράιτ, Πέτκοφ) στην Αθήνα και μόλις έναν (Ράιτ) στην Μαδρίτη! Μπορεί να γίνει σήμερα κάτι ανάλογο;
Στο πλέον πρόσφατο παιχνίδι της Εθνικής μας (το "λευκό" 0-0 με την Γερμανία στην Τούμπα), στο αρχικό σχήμα ήταν μόλις τρεις ποδοσφαιριστές (ο Σάλιακας που επέστρεψε το καλοκαίρι από την Γερμανία, ο Κουρμπέλης και ο Ζαφείρης) που αγωνίζονται στο πρωτάθλημα της Super League. Τρεις στους ένδεκα και πέντε στους 16 στο σύνολο, καθώς μπήκαν ως αλλαγή ο Ρέτσος και ο Ανδρούτσος.
Κόντρα στην Ολλανδία (2-2 στην Τούμπα) ήταν τέσσερις ποδοσφαιριστές της Super League στο αρχικό σχήμα. Ένα ακόμη παράδειγμα: στην Σερβία (όπου νικήσαμε με 2-1) τρεις (Ρέτσος, Κουρμπέλης, Ζαφείρης) ήταν οι παίκτες στην αρχική ενδεκάδα που προερχόταν από το Ελληνικό πρωτάθλημα.
Από τις 26 (αρχικές κλήσεις) του Ιβάν Γιοβάνοβιτς σε αυτή την τετράδα αγώνων, οι 18 αγωνίζονται σε ομάδες του εξωτερικού. Έτσι που έχουν διαμορφωθεί τα δεδομένα, μπορεί πλέον Ελληνική ομάδα -μεταξύ αυτών και η ΑΕΚ- να έχει Ελληνικό "κορμό" ποδοσφαιριστών; Πόσο εφικτό είναι γενικότερα για μία Ελληνική ομάδα να έχει Ελληνικό "κορμό" ποδοσφαιριστών;
Θα μπορούσε να αντιτάξει κάποιος το (εξαιρετικά ενδιαφέρον) παράδειγμα του ΟΦΗ (που είναι και ο προσεχής μας αντίπαλος) όπου όντως οι ξένοι ποδοσφαιριστές αποτελούν την μειοψηφία και οι Έλληνες έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Επειδή όμως συνηθίζουμε να σχολιάζουμε "φωτογραφικά" με το κριτήριο της στιγμής, στατικά και όχι δυναμικά δηλαδή, αυτή η προσπάθεια δεν έγινε κατά τύχη, από την μία ημέρα στην άλλη, δεν ξεκίνησε πέρυσι.
Μέχρι να "μπουν" τα θεμέλια και οι βάσεις και μέχρι να φθάσει ο ΟΦΗ σε αυτό το σημείο ας θυμηθούμε την κατάταξή του στο πρωτάθλημα από την ημέρα που επέστρεψε στην "μεγάλη" κατηγορία...
➢ 2025-2026: 7ος
➢ 2024-2025: 8ος
➢ 2023-2024: 10ος
➢ 2022-2023: 7ος
➢ 2021-2022: 8ος
➢ 2020-2021: 12ος
➢ 2019-2020: 6ος
➢ 2018-2019: 13ος
Ομάδα (οποιαδήποτε, όχι μονάχα η ΑΕΚ) με πρωταγωνιστικές βλέψεις και στόχους έχει (ή θα μπορούσε να έχει) τόση υπομονή; Πόσο θα άντεχε (χρονικά) ένα τέτοιο "πείραμα", μία τέτοια (άκρως ποδοσφαιρική κατά τα άλλα) προσέγγιση; Δείτε ποιοι ποδοσφαιριστές πρωτεύουν σε χρόνο συμμετοχής από τις ομάδες του αποκαλούμενου big-4, οι Έλληνες είναι η εξαίρεση (της εξαίρεσης) του κανόνα.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου