Τρεις οι συνθήκες, τρία και τα γκολ (που δέχθηκε η ΑΕΚ)
Στην προαναγγελία της αναμέτρησης στο γήπεδο της Τούμπας κάναμε ειδική αναφορά στις (τρεις) συνθήκες που αντιμετώπιζε η ΑΕΚ. Την συνθήκη των εκτός έδρας αγώνων, την συνθήκη των δύο "πιτσιρικάδων" και την συνθήκη της διαχείρισης του έμψυχου δυναμικού (λόγω των τριών ντέρμπι σε διάστημα μίας εβδομάδας). Τρεις συνθήκες, όσα και τα τέρματα που δέχθηκε η ομάδα...
➣ Συνθήκη εκτός έδρας αγώνων: τρίτη ήττα στην σεζόν, όλες μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια. Δύο νίκες (στον Βόλο και στην Χρυσούπολη), τέσσερις ισοπαλίες (σε Παγκρήτιο με ήττα στα πέναλτι, Τρίπολη, Σόφια και "Απόστολος Νικολαΐδης" με Κηφισιά) και τρεις ήττες (δύο στο Champions League και μία στο κύπελλο Ελλάδος). 3/3 εκτός έδρας ήττες τον Οκτώβριο με τέρματα τρία (υπέρ) και ένδεκα (κατά).
➣ Συνθήκη δύο "πιτσιρικάδων": «Ίσως δεν είμαστε έτοιμοι για τους δύο νεαρούς, αλλά πώς να είμαστε όταν λάβαμε την ενημέρωση για τον νέο κανονισμό λίγο πριν αρχίσει η σεζόν;» Τάδε έφη Μάρκο Νίκολιτς και αποτυπώνει (πλήρως) το μεγάλο πρωτάθλημα της ΑΕΚ στο κύπελλο (και στο Super Cup που προηγήθηκε).
➣ Συνθήκη διαχείρισης (τρία ντέρμπι σε μία εβδομάδα): στην Αθήνα έμειναν (για λόγους αποφόρτισης) ο ηγέτης της ομάδας (Μουκουντί), ο πιο ταχυδυναμικός μέσος που διαθέτει η ομάδα (Βιτάλις) και ο επικίνδυνος επιθετικά ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ (Κοϊτά). Στον πάγκο έμεινε ο πρώτος σκόρερ της ομάδας (Βάργκα). Καλύπτονται όλες αυτές οι απουσίες σε εκτός έδρας ντέρμπι, στο οποίο μάλιστα ο αντίπαλος έχει μεγαλύτερο κίνητρο από εσένα;
Αυτός που το ήθελε περισσότερο
Το ξαναγράψαμε μετά το "χαμένο" Super Cup: η έκφραση "το κατέκτησε ή το πήρε αυτός που το ήθελε περισσότερο" δεν παραπέμπει σε.... μεταφυσική, δεν είναι αντιποδοσφαιρική! Έχει βάση, λογική και εξηγείται ποδοσφαιρικά. Το (όποιο) αγωνιστικό πλάνο και η (όποια) ποιότητα (ομαδική και ατομική) σαφώς και παίζουν ρόλο, αλλά -ειδικά σε ένα παιχνίδι- είναι δευτερευούσης σημασίας. Το βασικότερο όλων είναι το κίνητρο, το πόσο έτοιμος και προετοιμασμένος είσαι πνευματικά. Μετά συζητάμε για συστήματα, διατάξεις και πρόσωπα. Η δήλωση του Μάρκο Νίκολιτς λέει ακριβώς το ίδιο:
➣ Συνθήκη εκτός έδρας αγώνων: τρίτη ήττα στην σεζόν, όλες μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια. Δύο νίκες (στον Βόλο και στην Χρυσούπολη), τέσσερις ισοπαλίες (σε Παγκρήτιο με ήττα στα πέναλτι, Τρίπολη, Σόφια και "Απόστολος Νικολαΐδης" με Κηφισιά) και τρεις ήττες (δύο στο Champions League και μία στο κύπελλο Ελλάδος). 3/3 εκτός έδρας ήττες τον Οκτώβριο με τέρματα τρία (υπέρ) και ένδεκα (κατά).
➣ Συνθήκη δύο "πιτσιρικάδων": «Ίσως δεν είμαστε έτοιμοι για τους δύο νεαρούς, αλλά πώς να είμαστε όταν λάβαμε την ενημέρωση για τον νέο κανονισμό λίγο πριν αρχίσει η σεζόν;» Τάδε έφη Μάρκο Νίκολιτς και αποτυπώνει (πλήρως) το μεγάλο πρωτάθλημα της ΑΕΚ στο κύπελλο (και στο Super Cup που προηγήθηκε).
➣ Συνθήκη διαχείρισης (τρία ντέρμπι σε μία εβδομάδα): στην Αθήνα έμειναν (για λόγους αποφόρτισης) ο ηγέτης της ομάδας (Μουκουντί), ο πιο ταχυδυναμικός μέσος που διαθέτει η ομάδα (Βιτάλις) και ο επικίνδυνος επιθετικά ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ (Κοϊτά). Στον πάγκο έμεινε ο πρώτος σκόρερ της ομάδας (Βάργκα). Καλύπτονται όλες αυτές οι απουσίες σε εκτός έδρας ντέρμπι, στο οποίο μάλιστα ο αντίπαλος έχει μεγαλύτερο κίνητρο από εσένα;
Αυτός που το ήθελε περισσότερο
Το ξαναγράψαμε μετά το "χαμένο" Super Cup: η έκφραση "το κατέκτησε ή το πήρε αυτός που το ήθελε περισσότερο" δεν παραπέμπει σε.... μεταφυσική, δεν είναι αντιποδοσφαιρική! Έχει βάση, λογική και εξηγείται ποδοσφαιρικά. Το (όποιο) αγωνιστικό πλάνο και η (όποια) ποιότητα (ομαδική και ατομική) σαφώς και παίζουν ρόλο, αλλά -ειδικά σε ένα παιχνίδι- είναι δευτερευούσης σημασίας. Το βασικότερο όλων είναι το κίνητρο, το πόσο έτοιμος και προετοιμασμένος είσαι πνευματικά. Μετά συζητάμε για συστήματα, διατάξεις και πρόσωπα. Η δήλωση του Μάρκο Νίκολιτς λέει ακριβώς το ίδιο:
«Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο δομή και τοποθετήσεις, αλλά και η δύναμη στην μονομαχία. Και αυτά, όταν είναι ντέρμπι, μετράνε.»
Θεωρητικά (κι εν τέλει όπως αποδείχθηκε και πρακτικά) το μεγαλύτερο (αγωνιστικό) κίνητρο στην αναμέτρηση της Τούμπας το είχε ο ΠΑΟΚ για τρεις λόγους:
1) Υπολειπόταν βαθμολογικά της ΑΕΚ, άρα χρειαζόταν περισσότερο την νίκη και (κυρίως) δεν ήθελε να "μπλέξει" (σε περίπτωση ήττας). Η ΑΕΚ αν νικήσει την τελευταία αγωνιστική τον Αστέρα Τρίπολης στο γήπεδό της (που είναι το φυσιολογικό) θα βρίσκεται σίγουρα στην πρώτη τετράδα.
2) Αγωνιζόταν στο γήπεδό του και αυτό του έδωσε (για ευνόητους και προφανείς λόγους) extra κίνητρο (σε συνάρτηση με την εικόνα της ΑΕΚ μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια).
3) Για λόγους ψυχολογίας καθώς προερχόταν από δύο ήττες στα τρία τελευταία παιχνίδια του (συν μία νίκη, 2-1 επί του Ηρακλή, η οποία συζητήθηκε περισσότερο για διαιτητικούς λόγους και πολύ λιγότερο για αγωνιστικούς). Ήταν δηλαδή -επί της ουσίας- με την πλάτη στον τοίχο και χρειαζόταν μία "μεγάλη" νίκη για να αντιστρέψει το κλίμα.
Η εικόνα του αγώνα (πρώτο ημίχρονο)
Στο πρώτο ημίχρονο η ΑΕΚ είχε την (συντριπτική) κατοχή της μπάλας (64%), πάσαρε περισσότερο (245 επιτυχημένες πάσες έναντι 118) και με καλύτερο ποσοστό (86% έναντι 75%), είχε καλύτερη κυκλοφορία στο μισό γήπεδο του αντιπάλου (68 πάσες ο ΠΑΟΚ, 90 η ΑΕΚ), όμως τον έλεγχο του αγώνα δεν τον είχε, με τον ΠΑΟΚ να βρίσκει δίχτυα, να δημιουργεί περισσότερες τελικές προσπάθειες (οκτώ έναντι έξι) και τρεις μεγάλες ευκαιρίες (έναντι καμίας της ΑΕΚ).
Δείτε για παράδειγμα το εξής (φαινομενικά) παράδοξο: η ΑΕΚ είχε... τριαντακάτι τοις εκατό περισσότερες πάσες στο μισό γήπεδο του ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος, αλλά οι γηπεδούχοι (με... τριαντακάτι τοις εκατό λιγότερες πάσες στο μισό γήπεδο της ΑΕΚ) είχαν διπλάσιες (συν μία) επαφές με την μπάλα στην περιοχή της ΑΕΚ, 15 (ΠΑΟΚ) έναντι επτά (ΑΕΚ) κατέγραψαν οι δύο ομάδες στο πρώτο 45λεπτο.
Η εικόνα του αγώνα (δεύτερο ημίχρονο)
Στο δεύτερο μέρος η κατοχή και η κυκλοφορία της μπάλας δεν άλλαξαν, πάλι υπέρ της ΑΕΚ είναι η στατιστική. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η ομάδα βρήκε ρυθμό, βρήκε τις λύσεις - απαντήσεις στον τρόπο που αγωνιζόταν χωρίς την μπάλα ο ΠΑΟΚ, βρήκε και τον τρόπο να απειλήσει. Και το έκανε για τουλάχιστον 25 λεπτά, μέχρι και το 70ό λεπτό.
Γκολ, δοκάρι και αρκετές τελικές προσπάθειες (δέκα είχε στο δεύτερο ημίχρονο). Στο 70ό λεπτό μπήκε το δεύτερο τέρμα του ΠΑΟΚ και κάπου εκεί... ολοκληρώθηκε η (όποια) δημιουργική παρουσία της ΑΕΚ στο γήπεδο. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο άλλαξε τελείως το προφίλ της αναμέτρησης, με τους γηπεδούχους απαλλαγμένους από το άγχος να βρίσκουν και τρίτο γκολ, αλλά και να "κυνηγούν" και τέταρτο.
Déjà Vu?
Η εικόνα του ΠΑΟΚ μας θύμισε αρκετά την προσέγγιση του ΟΦΗ στο Super Cup (αλλά και της Κηφισιάς στο πρωτάθλημα). Δεν εννοούμε ως προς την διάταξη, αλλά ως προς την κύρια και βασική στόχευση στο γήπεδο. Η ΑΕΚ προέταξε (κλασικά) το ποδόσφαιρο δημιουργίας, ο ΠΑΟΚ εστίασε κυρίως στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις. Κατοχή μπάλας, πολλές πάσες, playmaking και κοντρολαρισμένο ποδόσφαιρο από την μία - εντάσεις, πίεση, ιδιαίτερα στον άξονα και γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις από την άλλη πλευρά.
Το built-up
Προβληματικό το "χτίσιμο" των επιθέσων από τα χαμηλά μέτρα στο πρώτο ημίχρονο, με την ομάδα να αδυνατεί να βγάλει (σωστά) την μπάλα από το δικό της τρίτο του γηπέδου και να υποπίπτει σε "παιδικά" λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας. Βελτιώθηκε κάπως η κατάσταση στο δεύτερο μέρος, όμως το 85% με το οποίο πάσαρε η ομάδα μπορεί να είναι καλύτερο από το αντίστοιχο ποσοστό του ΠΑΟΚ (78%), αλλά είναι χαμηλό για τα δεδομένα της ΑΕΚ.
Για παράδειγμα, κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι η ομάδα πάσαρε επιτυχημένα κατά 89%, απέναντι στην Σαχτάρ 86%, με ΟΦΗ 90% και με Παναιτωλικό (με την ΑΕΚ να πηγαίνει σε διαχείριση δυνάμεων στο δεύτερο ημίχρονο και να αφήνει την μπάλα στην ομάδα του Αγρινίου) 88%.
Δείτε πχ το ποσοστό στις πάσες των τριών play maker χθες της ομάδας: ο Ρέλβας είχε 86% (πασάρει με 91,7%), ο Μαρίν κατέγραψε 88% και ο Μάγερ 86% (παρότι αγωνίσθηκε σε πιο χαμηλά μέτρα από ότι συνήθως). Και οι τρεις κάτω από 90%. Ας συνυπολογίσουμε και την ελάχιστη συνεισφορά του Μπαλαμώτη στο passing game (65%, όταν ο Μπρινιόλι καταγράφει 77,6% και ο Στρακόσα 73,8%).
Όταν οι τέσσερις ποδοσφαιριστές (ο τερματοφύλακας, ο κεντρικός αμυντικός - play maker της πίσω γραμμής και οι δύο κεντρικοί χαφ στην μεσαία γραμμή), που επωμίστηκαν το "χτίσιμο" των επιθέσεων από πίσω, έχουν ποσοστά κατώτερα του αναμενομένου η κυκλοφορία μπάλας της ομάδας είναι -εκ των πραγμάτων- προβληματική.
Κάτω τα χέρια από τον Καλοσκάμη
Ακούμε και διαβάζουμε από χθες τα μύρια όσα (και) για τον Δημήτρη Καλοσκάμη. Κατανοούμε πλήρως ότι μετά από μία ήττα τους "παίρνει η μπάλα" σχεδόν όλους, αλλά ο τελευταίος που πρέπει να κατηγορηθεί για την ήττα στην Τούμπα είναι ο Δημήτρης. Ο Καλοσκάμης δεν ήταν κακός στην Τούμπα, "σκουριασμένος" ήταν!
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του; 42 ημέρες πίσω, όπου πέρασε ως αλλαγή στο 70ό λεπτό στην αναμέτρηση με τον Πανσερραϊκό (σε "τελειωμένο" παιχνίδι).
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του ως βασικός; Πριν από 57 ημέρες, αγωνίσθηκε για 84' λεπτά στην Χρυσούπολη κόντρα στον Νέστο.
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του με πλήρες ενενηντάλεπτο; 78 ημέρες πίσω, στον τελικό του Super Cup.
Αλήθεια, τι απαιτήσεις μπορεί να υπάρχουν από ένα νεαρό και άπειρο παιδί χωρίς αγωνιστικό ρυθμό και χρόνο συμμετοχής; Προφανώς και δεν έθελξε με την απόδοσή του, προφανώς και έκανε (τακτικά) λάθη και υστέρησε ανασταλτικά, προφανώς και περιμένουμε (πολλά) περισσότερα, αλλά στα ντέρμπι δεν περιμένεις από τους "Καλοσκάμηδες" να σου κάνουν την διαφορά και να "τραβήξουν το κάρο" (όπως πχ και ο ΠΑΟΚ δεν περιμένει από τους αντίστοιχους "Χατσίδηδες").
Δηλαδή έχει μεγαλύτερο (ή έστω το ίδιο) μερίδιο ευθύνης με πχ τον Ζούμπκοφ ή τον Μάγερ, οι οποίοι αποκτήθηκαν για να κάνουν την διαφορά και δαπανήθηκαν καμιά εκατομμύρια ευρώ; Ο Κουτέσα που αγωνίσθηκε (από το 77ο λεπτό) στην θέση του, από αριστερά, ήταν καλύτερος; Να (συν)υπολογίζουμε όλα τα δεδομένα όταν κρίνουμε (και συγκρίνουμε).
Ο Καλοσκάμης κόντρα στον ΠΑΟΚ κατέγραψε 47 επαφές με την μπάλα, 29/34 (85%) επιτυχημένες πάσες, τρεις πάσες - κλειδιά (κανείς περισσότερες), 2/3 (67%) επιτυχημένες ντρίπλες, δύο επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή (λίγες), δύο αμυντικές ενέργειες (επίσης λίγες), κέρδισε τρία φάουλ (κανείς από την ΑΕΚ περισσότερα), είχε τρεις ανακτήσεις μπάλας / κατοχής και 8/14 κερδισμένες μονομαχίες. Ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου στις κερδισμένες μονομαχίες εδάφους με 7/11 (64%).
Συνεχίζουμε
Υπήρχαν (και υπάρχουν) κι άλλα να ειπωθούν για το παιχνίδι. Πχ γιατί στο ντουέτο της μεσαίας γραμμής ο Μάγερ κι όχι στην θέση που (συνηθίζουμε να) τον βλέπουμε. Ή γιατί έγιναν μόνο δύο αλλαγές. Υπήρχε λόγος να μείνουν μέχρι τέλους ο Γιόβιτς και ο Ζίνι όταν το παιχνίδι είχε κριθεί; Επειδή όμως το κείμενο βγήκε ήδη... "σεντόνι" το αφήνουμε εδώ! (Η στατιστική απεικόνιση του αγώνα σε άλλο θέμα.)
Την Κυριακή μας φιλοξενεί ο (πρωτοπόρος) Παναθηναϊκός και την Τετάρτη υποδεχόμαστε την Ρεάλ Μαδρίτης και εκεί εστιάζουμε πλέον καθώς δεν οφελεί σε τίποτα να "κλαις πάνω από το χυμένο γάλα" (don't cry over spilled milk που λένε και στο χωριό μου)...
ΥΓ. Όλα τα στατιστικά στοιχεία (και αριθμοί) της παρούσης ανάρτησης προέρχονται από την εξειδικευμένη πλατφόρμα - ιστοσελίδα Fotmob...
1) Υπολειπόταν βαθμολογικά της ΑΕΚ, άρα χρειαζόταν περισσότερο την νίκη και (κυρίως) δεν ήθελε να "μπλέξει" (σε περίπτωση ήττας). Η ΑΕΚ αν νικήσει την τελευταία αγωνιστική τον Αστέρα Τρίπολης στο γήπεδό της (που είναι το φυσιολογικό) θα βρίσκεται σίγουρα στην πρώτη τετράδα.
2) Αγωνιζόταν στο γήπεδό του και αυτό του έδωσε (για ευνόητους και προφανείς λόγους) extra κίνητρο (σε συνάρτηση με την εικόνα της ΑΕΚ μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια).
3) Για λόγους ψυχολογίας καθώς προερχόταν από δύο ήττες στα τρία τελευταία παιχνίδια του (συν μία νίκη, 2-1 επί του Ηρακλή, η οποία συζητήθηκε περισσότερο για διαιτητικούς λόγους και πολύ λιγότερο για αγωνιστικούς). Ήταν δηλαδή -επί της ουσίας- με την πλάτη στον τοίχο και χρειαζόταν μία "μεγάλη" νίκη για να αντιστρέψει το κλίμα.
Η εικόνα του αγώνα (πρώτο ημίχρονο)
Στο πρώτο ημίχρονο η ΑΕΚ είχε την (συντριπτική) κατοχή της μπάλας (64%), πάσαρε περισσότερο (245 επιτυχημένες πάσες έναντι 118) και με καλύτερο ποσοστό (86% έναντι 75%), είχε καλύτερη κυκλοφορία στο μισό γήπεδο του αντιπάλου (68 πάσες ο ΠΑΟΚ, 90 η ΑΕΚ), όμως τον έλεγχο του αγώνα δεν τον είχε, με τον ΠΑΟΚ να βρίσκει δίχτυα, να δημιουργεί περισσότερες τελικές προσπάθειες (οκτώ έναντι έξι) και τρεις μεγάλες ευκαιρίες (έναντι καμίας της ΑΕΚ).
Δείτε για παράδειγμα το εξής (φαινομενικά) παράδοξο: η ΑΕΚ είχε... τριαντακάτι τοις εκατό περισσότερες πάσες στο μισό γήπεδο του ΠΑΟΚ στο πρώτο μέρος, αλλά οι γηπεδούχοι (με... τριαντακάτι τοις εκατό λιγότερες πάσες στο μισό γήπεδο της ΑΕΚ) είχαν διπλάσιες (συν μία) επαφές με την μπάλα στην περιοχή της ΑΕΚ, 15 (ΠΑΟΚ) έναντι επτά (ΑΕΚ) κατέγραψαν οι δύο ομάδες στο πρώτο 45λεπτο.
Η εικόνα του αγώνα (δεύτερο ημίχρονο)
Στο δεύτερο μέρος η κατοχή και η κυκλοφορία της μπάλας δεν άλλαξαν, πάλι υπέρ της ΑΕΚ είναι η στατιστική. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι η ομάδα βρήκε ρυθμό, βρήκε τις λύσεις - απαντήσεις στον τρόπο που αγωνιζόταν χωρίς την μπάλα ο ΠΑΟΚ, βρήκε και τον τρόπο να απειλήσει. Και το έκανε για τουλάχιστον 25 λεπτά, μέχρι και το 70ό λεπτό.
Γκολ, δοκάρι και αρκετές τελικές προσπάθειες (δέκα είχε στο δεύτερο ημίχρονο). Στο 70ό λεπτό μπήκε το δεύτερο τέρμα του ΠΑΟΚ και κάπου εκεί... ολοκληρώθηκε η (όποια) δημιουργική παρουσία της ΑΕΚ στο γήπεδο. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο άλλαξε τελείως το προφίλ της αναμέτρησης, με τους γηπεδούχους απαλλαγμένους από το άγχος να βρίσκουν και τρίτο γκολ, αλλά και να "κυνηγούν" και τέταρτο.
Déjà Vu?
Η εικόνα του ΠΑΟΚ μας θύμισε αρκετά την προσέγγιση του ΟΦΗ στο Super Cup (αλλά και της Κηφισιάς στο πρωτάθλημα). Δεν εννοούμε ως προς την διάταξη, αλλά ως προς την κύρια και βασική στόχευση στο γήπεδο. Η ΑΕΚ προέταξε (κλασικά) το ποδόσφαιρο δημιουργίας, ο ΠΑΟΚ εστίασε κυρίως στο off-ball κομμάτι και στις μεταβάσεις. Κατοχή μπάλας, πολλές πάσες, playmaking και κοντρολαρισμένο ποδόσφαιρο από την μία - εντάσεις, πίεση, ιδιαίτερα στον άξονα και γρήγορες επιθετικές μεταβάσεις από την άλλη πλευρά.
Το built-up
Προβληματικό το "χτίσιμο" των επιθέσων από τα χαμηλά μέτρα στο πρώτο ημίχρονο, με την ομάδα να αδυνατεί να βγάλει (σωστά) την μπάλα από το δικό της τρίτο του γηπέδου και να υποπίπτει σε "παιδικά" λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας. Βελτιώθηκε κάπως η κατάσταση στο δεύτερο μέρος, όμως το 85% με το οποίο πάσαρε η ομάδα μπορεί να είναι καλύτερο από το αντίστοιχο ποσοστό του ΠΑΟΚ (78%), αλλά είναι χαμηλό για τα δεδομένα της ΑΕΚ.
Για παράδειγμα, κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι η ομάδα πάσαρε επιτυχημένα κατά 89%, απέναντι στην Σαχτάρ 86%, με ΟΦΗ 90% και με Παναιτωλικό (με την ΑΕΚ να πηγαίνει σε διαχείριση δυνάμεων στο δεύτερο ημίχρονο και να αφήνει την μπάλα στην ομάδα του Αγρινίου) 88%.
Δείτε πχ το ποσοστό στις πάσες των τριών play maker χθες της ομάδας: ο Ρέλβας είχε 86% (πασάρει με 91,7%), ο Μαρίν κατέγραψε 88% και ο Μάγερ 86% (παρότι αγωνίσθηκε σε πιο χαμηλά μέτρα από ότι συνήθως). Και οι τρεις κάτω από 90%. Ας συνυπολογίσουμε και την ελάχιστη συνεισφορά του Μπαλαμώτη στο passing game (65%, όταν ο Μπρινιόλι καταγράφει 77,6% και ο Στρακόσα 73,8%).
Όταν οι τέσσερις ποδοσφαιριστές (ο τερματοφύλακας, ο κεντρικός αμυντικός - play maker της πίσω γραμμής και οι δύο κεντρικοί χαφ στην μεσαία γραμμή), που επωμίστηκαν το "χτίσιμο" των επιθέσεων από πίσω, έχουν ποσοστά κατώτερα του αναμενομένου η κυκλοφορία μπάλας της ομάδας είναι -εκ των πραγμάτων- προβληματική.
Κάτω τα χέρια από τον Καλοσκάμη
Ακούμε και διαβάζουμε από χθες τα μύρια όσα (και) για τον Δημήτρη Καλοσκάμη. Κατανοούμε πλήρως ότι μετά από μία ήττα τους "παίρνει η μπάλα" σχεδόν όλους, αλλά ο τελευταίος που πρέπει να κατηγορηθεί για την ήττα στην Τούμπα είναι ο Δημήτρης. Ο Καλοσκάμης δεν ήταν κακός στην Τούμπα, "σκουριασμένος" ήταν!
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του; 42 ημέρες πίσω, όπου πέρασε ως αλλαγή στο 70ό λεπτό στην αναμέτρηση με τον Πανσερραϊκό (σε "τελειωμένο" παιχνίδι).
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του ως βασικός; Πριν από 57 ημέρες, αγωνίσθηκε για 84' λεπτά στην Χρυσούπολη κόντρα στον Νέστο.
➣ Ξέρετε πότε ήταν η αμέσως προηγούμενη συμμετοχή του με πλήρες ενενηντάλεπτο; 78 ημέρες πίσω, στον τελικό του Super Cup.
Αλήθεια, τι απαιτήσεις μπορεί να υπάρχουν από ένα νεαρό και άπειρο παιδί χωρίς αγωνιστικό ρυθμό και χρόνο συμμετοχής; Προφανώς και δεν έθελξε με την απόδοσή του, προφανώς και έκανε (τακτικά) λάθη και υστέρησε ανασταλτικά, προφανώς και περιμένουμε (πολλά) περισσότερα, αλλά στα ντέρμπι δεν περιμένεις από τους "Καλοσκάμηδες" να σου κάνουν την διαφορά και να "τραβήξουν το κάρο" (όπως πχ και ο ΠΑΟΚ δεν περιμένει από τους αντίστοιχους "Χατσίδηδες").
Δηλαδή έχει μεγαλύτερο (ή έστω το ίδιο) μερίδιο ευθύνης με πχ τον Ζούμπκοφ ή τον Μάγερ, οι οποίοι αποκτήθηκαν για να κάνουν την διαφορά και δαπανήθηκαν καμιά εκατομμύρια ευρώ; Ο Κουτέσα που αγωνίσθηκε (από το 77ο λεπτό) στην θέση του, από αριστερά, ήταν καλύτερος; Να (συν)υπολογίζουμε όλα τα δεδομένα όταν κρίνουμε (και συγκρίνουμε).
Ο Καλοσκάμης κόντρα στον ΠΑΟΚ κατέγραψε 47 επαφές με την μπάλα, 29/34 (85%) επιτυχημένες πάσες, τρεις πάσες - κλειδιά (κανείς περισσότερες), 2/3 (67%) επιτυχημένες ντρίπλες, δύο επαφές με την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή (λίγες), δύο αμυντικές ενέργειες (επίσης λίγες), κέρδισε τρία φάουλ (κανείς από την ΑΕΚ περισσότερα), είχε τρεις ανακτήσεις μπάλας / κατοχής και 8/14 κερδισμένες μονομαχίες. Ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου στις κερδισμένες μονομαχίες εδάφους με 7/11 (64%).
Συνεχίζουμε
Υπήρχαν (και υπάρχουν) κι άλλα να ειπωθούν για το παιχνίδι. Πχ γιατί στο ντουέτο της μεσαίας γραμμής ο Μάγερ κι όχι στην θέση που (συνηθίζουμε να) τον βλέπουμε. Ή γιατί έγιναν μόνο δύο αλλαγές. Υπήρχε λόγος να μείνουν μέχρι τέλους ο Γιόβιτς και ο Ζίνι όταν το παιχνίδι είχε κριθεί; Επειδή όμως το κείμενο βγήκε ήδη... "σεντόνι" το αφήνουμε εδώ! (Η στατιστική απεικόνιση του αγώνα σε άλλο θέμα.)
Την Κυριακή μας φιλοξενεί ο (πρωτοπόρος) Παναθηναϊκός και την Τετάρτη υποδεχόμαστε την Ρεάλ Μαδρίτης και εκεί εστιάζουμε πλέον καθώς δεν οφελεί σε τίποτα να "κλαις πάνω από το χυμένο γάλα" (don't cry over spilled milk που λένε και στο χωριό μου)...
ΥΓ. Όλα τα στατιστικά στοιχεία (και αριθμοί) της παρούσης ανάρτησης προέρχονται από την εξειδικευμένη πλατφόρμα - ιστοσελίδα Fotmob...
Διοργάνωση: Κύπελλο Ελλάδος
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: League Phase
Αγωνιστική: 4η
Αναμέτρηση: ΠΑΟΚ - ΑΕΚ 3-1
Σκόρερ: 8' Μπάνζα, 70' Σορετίρε / 51' Γιόβιτς
Ασίστ: 8' Κένι, 70' Ζίβκοβιτς, 79' Εντιαγέ / 51' Μαρίν
Δοκάρι: 55' Ζίνι
Ημερομηνία: Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026
Γήπεδο: Τούμπας
Διαιτητής: Άγγελος Ευαγγέλου (Αθηνών)
Πρώτος βοηθός: Ιωάννης Καραγκιζόπουλος (Ημαθίας)
Δεύτερος βοηθός: Γεώργιος Χριστοδούλου (Ημαθίας)
Τέταρτος διαιτητής: Αναστάσιος Παπαπέτρου (Αθηνών)
VAR: Μίκαελ Φάμπρι (Ιταλία)
AVAR: Αλμπέρτο Σαντόρο (Ιταλία)
Παρατηρητής: Δαμιανός Ευθυμιάδης (ΕΠΟ)
ΠΑΟΚ (Αλέσιο Λίσι): Μοναστηρλής, Κένι, Κόστα, Χατζηδιάκος, Γιαννούλης, Γιάκιτς, Σανταμαρία (68' Ζαφείρης), Χατσίδης (63' Σορετίρε), Ζίβκοβιτς (84' Καμαρά), Μπάνζα (63' Μύθου), Εντιαγέ (84' Τέιλορ).
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπαλαμώτης, Ρότα, Βίντα, Ρέλβας, Πήλιος, Μαρίν, Μάγερ (77' Ζοάο Μάριο), Ζούμπκοφ (77' Κουτέσα), Καλοσκάμης, Ζίνι, Γιόβιτς.
Στον πάγκο: Μπρινιόλι, Αλεξίου, Κάιρινεν, Γκατσίνοβιτς, Γκεοργκίεφ, Αριάγκα, Βάργκα, Μάνταλος, Λυκογιάννης, Χριστακόπουλος.
Αγωνιστική περίοδος: 2026-2027
Φάση: League Phase
Αγωνιστική: 4η
Αναμέτρηση: ΠΑΟΚ - ΑΕΚ 3-1
Σκόρερ: 8' Μπάνζα, 70' Σορετίρε / 51' Γιόβιτς
Ασίστ: 8' Κένι, 70' Ζίβκοβιτς, 79' Εντιαγέ / 51' Μαρίν
Δοκάρι: 55' Ζίνι
Ημερομηνία: Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026
Γήπεδο: Τούμπας
Διαιτητής: Άγγελος Ευαγγέλου (Αθηνών)
Πρώτος βοηθός: Ιωάννης Καραγκιζόπουλος (Ημαθίας)
Δεύτερος βοηθός: Γεώργιος Χριστοδούλου (Ημαθίας)
Τέταρτος διαιτητής: Αναστάσιος Παπαπέτρου (Αθηνών)
VAR: Μίκαελ Φάμπρι (Ιταλία)
AVAR: Αλμπέρτο Σαντόρο (Ιταλία)
Παρατηρητής: Δαμιανός Ευθυμιάδης (ΕΠΟ)
ΠΑΟΚ (Αλέσιο Λίσι): Μοναστηρλής, Κένι, Κόστα, Χατζηδιάκος, Γιαννούλης, Γιάκιτς, Σανταμαρία (68' Ζαφείρης), Χατσίδης (63' Σορετίρε), Ζίβκοβιτς (84' Καμαρά), Μπάνζα (63' Μύθου), Εντιαγέ (84' Τέιλορ).
ΑΕΚ (Μάρκο Νίκολιτς): Μπαλαμώτης, Ρότα, Βίντα, Ρέλβας, Πήλιος, Μαρίν, Μάγερ (77' Ζοάο Μάριο), Ζούμπκοφ (77' Κουτέσα), Καλοσκάμης, Ζίνι, Γιόβιτς.
Στον πάγκο: Μπρινιόλι, Αλεξίου, Κάιρινεν, Γκατσίνοβιτς, Γκεοργκίεφ, Αριάγκα, Βάργκα, Μάνταλος, Λυκογιάννης, Χριστακόπουλος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου